ततस्तार्क्षअयं समारुद्य हरिस्तस्मिन्महारणे ३२.
लोहितांबरसंवीतो लोहितस्रग्विभूषणः ३२.
भुजेन तोलयञ्छक्तिं सर्वभूतानि कम्पयन् ३२.
तिष्ठतिष्ठ सुदुर्बुद्धे जीवितं ते मयि स्थितम् ३२.
यत्ते सुनिष्ठुरत्वं च धर्मे देवेषु गोषु च ३२.
एवमुक्ते गुहेनाथ निवृत्तस्यास्य भारत ३२.
तेजसा भासयंती तमध ऊर्ध्वं दिशो दश ३२.
अहं शक्तिर्गुहाख्याता भूतलेषु सदा स्थिता ३२.
सुरेषु सर्वेषु वसामि चाहं विप्रेषु शास्त्रार्थरतेषु चाहम् ३२.
तदस्य पुण्यसंघस्य संप्राप्तोद्यावधिर्गुह ३२.
तस्यां ततो निर्गतायां दैत्यशीर्षं व्यकम्पयत् ३२.
एतस्मिन्नंतरे शक्तिं सोऽक्षिपद्गिरिजात्मजः ३२.
कल्पांभोधिसमुन्नादां दिधक्षंतीं जगद्यथा ३२.
दारणीं पर्वतानां च सर्वसत्त्वबलाधिकाम् ३२.
धर्मश्चेद्बलवाँल्लोके धर्मो जयति चेत्सदा ३२.
सा कुमारभुजोत्सृष्टा दुर्निवार्या दुरासदा ३२.
निःसृत्य जलकल्लोलपूर्विका स्कंदमाययौ नादयन्वसुधां सर्वां पपातायोमुखो मृतः॥ ३२.
एवं प्रताप्य त्रैलोक्यं निर्जित्य बहुशः सुरान् ३२.
एतस्मिन्निहते दैत्ये प्रहर्षं विश्वमाययौ॥ ३२.
ववुर्वातास्तथा पुण्याः सुप्रभोभूद्दिवाकरः ३२.
ततः पुनः स्कंदमाह प्रहृष्टः केशवोऽरिहा ३२.
क्रौंचपर्वतमादाय देवसंघान्प्रबाधते जहि तं पापसंकल्पं क्रौंचस्थं शक्तिवेगतः॥ ३२.
ततः क्रौंचं महातेजा नानाव्यालविनादितम् ३२.
तत्र व्यालसहस्राणि दैत्यकोट्ययुतं तथा ३२.
अद्यापि छिद्रं तत्पार्थ क्रौंचस्य परिवर्तते॥ ३२.
येन हंसाश्च क्रौंचाश्च मानसाय प्रयांति च प्रत्यायाति मनः साधोराहृतं प्रहितं तथा॥ ३२.
ततो हरींद्रप्रमुखाः प्रतुष्टुवुर्ननृतुश्च रंभाप्रमुखा वरांगनाः ३२.
ततस्तं गिरिवर्ष्माणं पतितं वसुधोपरि ३३.
दृष्ट्वा देवा विस्मितास्ते जयं जगुस्तथा मुहुः ३३.
उत्थाय तारको दैत्यः कदा चिन्नो निहंति चेत् ३३.