त्वमेव हंता दैत्यानां देवानां परिपालकः ३२.
क्षणार्धं पश्य मे वीर्यं भास्करो लोहितायते ३२.
विरोषोऽभूत्तमालिंग्य वचनं केशवोऽब्रवीत् ३२.
स्मरात्मानं यदर्थं त्वमुत्पन्नोऽसि महेश्वरात् सुरविप्रकृते जन्म जीवितं च महात्मनाम्॥ ३२.
रुद्रस्य देव्या गंगायाः कृत्तिकानां च तेजसा साधूनां च कृते यस्य धनं वीर्यं च संपदः॥ ३२.
सफलं तस्य तत्सर्वं नान्यथा रुद्रनंदन॥ ३२.
अद्य धर्मश्च देवाश्च गावः साध्याश्च ब्राह्मणाः ३२.
या गतिः शिवत्यागेन त्वत्त्यागेन च केशव ३२.
या गतिः श्रुतित्यागेन साध्वी भार्यातिपीडनात् निष्ठुरस्य गतिर्या च तां गतिं यामि केशव॥ ३२.
इत्युक्ते सुमहान्नादः संप्रजज्ञे दिवौकसाम् ३२.
ततस्तार्क्षअयं समारुद्य हरिस्तस्मिन्महारणे ३२.
लोहितांबरसंवीतो लोहितस्रग्विभूषणः ३२.
भुजेन तोलयञ्छक्तिं सर्वभूतानि कम्पयन् ३२.
तिष्ठतिष्ठ सुदुर्बुद्धे जीवितं ते मयि स्थितम् ३२.
यत्ते सुनिष्ठुरत्वं च धर्मे देवेषु गोषु च ३२.
एवमुक्ते गुहेनाथ निवृत्तस्यास्य भारत ३२.
तेजसा भासयंती तमध ऊर्ध्वं दिशो दश ३२.
अहं शक्तिर्गुहाख्याता भूतलेषु सदा स्थिता ३२.
सुरेषु सर्वेषु वसामि चाहं विप्रेषु शास्त्रार्थरतेषु चाहम् ३२.
तदस्य पुण्यसंघस्य संप्राप्तोद्यावधिर्गुह ३२.
तस्यां ततो निर्गतायां दैत्यशीर्षं व्यकम्पयत् ३२.
एतस्मिन्नंतरे शक्तिं सोऽक्षिपद्गिरिजात्मजः ३२.
कल्पांभोधिसमुन्नादां दिधक्षंतीं जगद्यथा ३२.
दारणीं पर्वतानां च सर्वसत्त्वबलाधिकाम् ३२.
धर्मश्चेद्बलवाँल्लोके धर्मो जयति चेत्सदा ३२.
सा कुमारभुजोत्सृष्टा दुर्निवार्या दुरासदा ३२.
निःसृत्य जलकल्लोलपूर्विका स्कंदमाययौ नादयन्वसुधां सर्वां पपातायोमुखो मृतः॥ ३२.
एवं प्रताप्य त्रैलोक्यं निर्जित्य बहुशः सुरान् ३२.
एतस्मिन्निहते दैत्ये प्रहर्षं विश्वमाययौ॥ ३२.
ववुर्वातास्तथा पुण्याः सुप्रभोभूद्दिवाकरः ३२.