उमया सह संत्यक्त्वा रथं वृषभमावहत् ३२.
ततस्तं शतसिंहं च रथं रुद्रेण निर्मितम् ३२.
शूलपाशुपतादीनि सहसोपस्थितानि च ३२.
ततः स्ववंचितं ज्ञात्वा रुद्रेणात्मानमीर्ष्यया ३२.
ततो जनार्दनोऽधावच्चक्रमुद्यम्य वेगतः ३२.
गदां धनेश्वरः क्रुद्धः पाशं च वरुणो नदन् वायुर्महांकुशं घोरं शक्तिं वह्निर्महाप्रभाम्॥ ३२.
निर्ऋतिर्निशितं खड्गं रुद्राः शूलानि कोपिताः ३२.
विश्वेदेवाश्च मुसलं चंद्रार्कौ स्वप्रभामपि ३२.
हिमाद्रि प्रमुखाश्चापि समुद्यम्य महीधरान् ३२.
निवृत्तः सहसा पार्थ महागज इवोन्नदन् ३२.
दंडं यमादुपादाय मूर्ध्न्याहत्य न्यपातयत् ३२.
वरुणात्पाशमादाय तेन बद्धा न्यपातयत् ३२.
फूल्कारैरुद्धतं वह्निं शमयामास तारकः ३२.
शूलैरेव तथा रुद्राः साध्याश्च धनुषार्दिताः ३२.
रेणुनाच्छाद्य चंद्रार्कौ वल्मीकस्थाविवेक्षितौ ३२.
सविषाश्च कृता नागा निर्विषाः पादकुट्टनैः ३२.
एवं तद्देवसैन्यं च हाहाभूतमचेतनम् ३२.
ततश्चांतर्दधे सद्यः प्रहसन्निव केशवः ३२.
अपश्यंस्तारको विष्णुं पुनर्वृषभवा हनम् ३२.
अचिरांशुरिवालक्ष्यो लक्ष्योथ भगवान्हरिः ३२.
पलायध्वमहो देवाः शक्तिश्चेद्वः पलायितुम् ३२.
किं न श्रुतः पुरा गीतः श्लोकः स्वायंभुवेन यः अपस्मारीषु चैवापि सर्वे ते संशयं गताः॥ ३२.
प्रत्यक्षं तदिदं सर्वमाधुना चात्र दृस्यते॥ ३२.
अज्ञासिष्म पुरैवैतद्रुद्रभक्तं न हंत्यसौ ३२.
अथैष यदि दैत्येंद्रं न निहंति कुबुद्धिमान् ३२.
अद्य मे विपुलं बाह्वोर्बलं पश्यत दैत्याधमं नाशयामि मुष्टिनैकेन पश्यत॥ ३२.
मया हि दक्षिणो बाहुर्दत्तश्च भवतां सदा ३२.
येंऽबरे ये च पाताले भुवि ये च महासुराः ३२.
एवमुक्ता जगन्नाथो मुष्टिमुद्यम्य दक्षिणम् ३२.
तस्मिन्धावति गोविंदे चचाल भुवनत्रयम् ३२.