विंध्याद्रिमिव तं स्कंदो गृहीत्वा तं व्यताडयत् ३२.
मेने च दुर्जयं दैत्यस्तदा षड्वदनं रणे ३२.
तं भीतमिव चालक्ष्य दैत्यवीराश्च कोटिशः ३२.
क्रुद्धस्तेषु ततः स्कंदः शक्तिं घोरामथाददे ३२.
उल्काजालं महाघोरं पपात वसुधातले ३२.
ततः कोट्यो विनिष्पेतुः शक्तीनां भर्तर्षभ ३२.
अष्टौ पद्मानि दैत्वानां दशकोटिशतानि च ३२.
ह्रंदोदरं च दैत्येंद्रं निखर्वैर्दशभिर्वृतम् ३२.
कुमारानुचराः पार्थ पूरयंतो दिशो दश ३२.
पताकयावधूताश्च हताः केचित्सहस्रशः ३२.
केचिन्मयूरपक्षाभ्यां चरणाभ्यां च सूदिताः ३२.
पार्षदैर्मातृभिः सार्धं पद्मशो निहताः परे ३२.
अभाग्यैरिव लोकेषु तारकः स्कंदमाययौ ३२.
तया मयूरमाजघ्ने मयूरो विमुखोऽभवत् ३२.
देवसेनापते शीघ्रं शक्तिं मुंच महासुरे ३२.
त्वयैव रुद्रभक्तोऽयं जनार्दन ममेरितम् ३२.
नारुद्रः पूजयेद्रुद्रं भक्तरूपस्य यो हरः ३२.
तिरस्कृता विप्रलब्धाः शप्ताः क्षिप्ताः प्रपीडिताः ३२.
एष चेद्धंति तद्भद्रं हन्यतामेष मां रणे ३२.
नैतत्तवोचितं स्कंद रुद्रभक्तो यथा श्रृणु ३२.
एका जीवात्मिका तत्र प्रत्यक्षा च तथापरा ३२.
भक्तो रुद्रो कृपावांश्च जंतुष्वेव हरव्रतः ३२.
जहि नैवात्र पश्यामि दोषं कंचन ते प्रभो ३२.
हंतुं न कुरुते बुद्धिं रुद्रभक्त इति स्मरन् ३२.
प्राह चैवं सुदुर्बुद्धे हन्मि त्वां पश्य मे बलम् हत्वा त्वामद्य सर्वांस्तांश्छेत्स्ये पश्याद्य मे बलम्॥ ३२.
दैत्येंद्र तव चास्माभिः किमहो श्रृणु सत्यताम्॥ ३२.
रथे य एष शर्वोऽयं हतेऽस्मिन्सकलं हतम् ३२.
अभिसृत्य स जग्राह रुद्रस्य रथकूबरम् ३२.
रेसतू रोदसी तूर्णं मुमुहुश्च महर्षयः ३२.
आसीच्च निश्चितं तेषां जितमस्माभिरित्युत ३२.