एवमुक्त्वा निवार्यैनं केशवो गरुडस्थितः ३२.
स तैर्बाणैस्ताड्यमानो वज्रैरिव महासुरः ३२.
यान्यान्बाणान्हरिर्दिव्यानस्त्राणि च मुमोच ह ३२.
ततः कौमोदकीं गृह्य क्षिप्रकारी जनार्दनः ३२.
ततो रथादवप्लुत्य विवृत्य वदनं महत् ३२.
ततोऽभूत्सर्वदेवानां विमोहो जगतामपि ३२.
कालनेमिर्नश्चैव प्रानृत्यत महारणे ३२.
कुक्षिं विदार्य चक्रेण भास्करोऽभादिवोदितः ३२.
पातालस्य तलं निन्ये तत्र शिश्ये स काष्ठवत् ३२.
प्रमोदितास्तथा देवा विमोहास्तत्क्षणाद्बभुः ३२.
त्वया यद्विहितं कर्म तत्कर्तान्यो न विद्यते ३२.
तेषामतिबलो ह्येष त्वया विष्णो विनिर्जितः ३२.
कंसरूपः पुनस्तेऽयं हंतव्योऽष्टमजन्मनि ३२.
शस्त्रजालैर्लब्धसंज्ञान्दैत्यसैन्याननाशयत् ३२.
अपतन्भूतले पार्थ च्छिन्नाभ्राणीव सर्वशः ३२.
देवैः स्कंदानुगैश्चैव कृतं शस्त्रैः पराङ्मुखम् ३२.
संहतानि च सर्वाणि तदा तूर्याण्यवादयन् ३२.
देवानां च महामोदं तारकः प्राह सारथिम् ३२.
येस्माभिस्तृणवद्दृष्टाः पश्य कालस्य चित्रताम् ३२.
पश्यंतु मे बलं बाह्वोर्द्रवंतु च सुराधमाः ३२.
क्रोध रक्तेक्षणो राजा देवसैन्यं समाविशत् ३२.
कुमार पश्य दैत्येंद्रं कालं यद्वद्युगात्यये ३२.
अयं स येन शक्राद्याः कृता मर्काः समार्बुदम् ३२.
नावज्ञया प्रद्रष्टव्यस्तारकोऽयं महासुरः ३२.
अर्वागस्तमनादेनं जहि वध्योऽन्यथा नहि ३२.
आयासयत दैत्येंद्रं सुखवध्यो यथा भवेत् ३२.
तमासाद्य शरव्रातैर्मुदिताः समवाकिरन् ३२.
यथा नास्तिकदुर्वृत्तो नानाशास्त्रोपदेशकान् ३२.
महापस्मारसंक्रांतं यथैवाप्रियवादिनम् ३२.
आजगाम कुमाराय विधुवन्स महाधनुः ३२.