पर्वतैश्च शतघ्नीभिरायसैः परिधैरपि ३२.
असुरैर्वध्यमाने तु पावकैरिव काननम् ३२.
ते भिन्नास्थिशि रोदेहाः प्राद्रवंत दिवौकसः ३२.
अथ तद्विद्रुतं सैन्यं दृष्ट्वाः पुरंदरः ३२.
भयं त्यजत भद्रं वः शुराः शस्त्राणि गृह्णत ३२.
एष कालानलप्रख्यो मयूरं समुपस्थितः ३२.
शक्रस्य वचनं श्रुत्वा समाश्वस्ता दिवोकसः ३२.
कालनेमिर्महेन्द्रेण संयुगे समयुज्यत ३२.
कुजंभो विष्णुना चैव तावत्य क्षौहिणीवृतः ३२.
प्रत्ययुध्यंतं दैत्येंद्रेः साध्याश्च वसुभिः सह ३२.
उत्सृज्य सहसा पार्थ ऐरावणशिरःस्थितः ३२.
शक्रं च चघ्ने विनदन्पेततुस्तावुभौ भुवि ३२.
रथमाश्रित्य भूयोपि तारकाभिमुखो ययौ ३२.
ह्रियते ह्रियते राजा त्राता कोऽपि न विद्यते ३२.
बाणैः ससैन्यं कृत्वा च जंभकं गृध्रमोदनम् ३२.
किमेतेन महेन्द्रेण मया युध्यस्व दानव ३२.
नग्नेन सह को युध्येद्धतेनापि च येन वा ३२.
आत्मनस्तु समं किंचिद्विलोक्य सुदुर्मते ३२.
ततः कुमारः सहसा मयूरस्थोऽभ्यधावत ३२.
ततो हरिः स्कंदमाह किमेतेन तव प्रभो ३२.
एवमुक्त्वा निवार्यैनं केशवो गरुडस्थितः ३२.
स तैर्बाणैस्ताड्यमानो वज्रैरिव महासुरः ३२.
यान्यान्बाणान्हरिर्दिव्यानस्त्राणि च मुमोच ह ३२.
ततः कौमोदकीं गृह्य क्षिप्रकारी जनार्दनः ३२.
ततो रथादवप्लुत्य विवृत्य वदनं महत् ३२.
ततोऽभूत्सर्वदेवानां विमोहो जगतामपि ३२.
कालनेमिर्नश्चैव प्रानृत्यत महारणे ३२.
कुक्षिं विदार्य चक्रेण भास्करोऽभादिवोदितः ३२.
पातालस्य तलं निन्ये तत्र शिश्ये स काष्ठवत् ३२.
प्रमोदितास्तथा देवा विमोहास्तत्क्षणाद्बभुः ३२.