एवं वदति सा देवी द्रष्टुं तमुत्सुकाऽभवत् २९.
वृषभं तत आरुह्य देव्या सह समुत्सुकः २९.
ततो ब्रह्मा महासेनं प्रजापतिरथाब्रवीत् २९.
अनयोर्वीर्यसंयोगात्तवोत्पत्तिस्तु प्राथमी २९.
अपूजयदमेयात्मा पितरं मातरं च ताम् २९.
चिरं जहृषतुश्चोभौ पार्वतीपरमेश्वरौ २९.
देवी प्रकृतिमोक्षं च तुष्टा हर्षपरिप्लुता २९.
ऋषिभिस्ताः परित्यक्तास्तं पुत्रेति जगुस्तदा २९.
स्वाहा ममेति च प्राह पावकश्च ममेति च २९.
चक्रुस्ते कलहं घोरं विवदंतः परस्परम् २९.
ततस्तान्प्रहसन्नाह विवादो युज्यते न च २९.
ततः प्राहुश्च षड्देव्यः स्वर्गो नो ह्यक्षयो भवेत् २९.
रोहिण्याश्चानुजा स्कंद स्पर्धमानाभिजित्खला २९.
तु. लक्ष्मीनारायणसंहिता [https://sa.wikisource.org/s/1v7e २.३२.१४] ततः प्रभृति मूढोऽस्मि तत्स्थाने स्थापय प्रभो २९.
नक्षत्रं सप्तशीर्षाभं भाति तद्वह्निदैवतम् तदग्नेः प्रियतां देहि सहवासं सदैव च॥ २९.
हव्यं कव्यं च यत्किंचिद्द्विजा होष्यंति पावके॥ २९.
तत्ते नाम्ना प्रदास्यंति वासः सार्धं भवेत्तव २९.
स चाप्याहाद्यप्रभृति यज्ञभागानवाप्नुहि २९.
एवमेवेति तानाह स्कंदस्तद्धि सुदुर्लभम् अभ्यषिंचन्गिरौ तस्मिन्योगिनामादिपत्यके॥ २९.
योगीश्वरमिति प्राहुस्ततस्तं योगिनस्तथा २९.
अभिषिक्तेन तेनासौ शुशुभे श्वेतपर्वतः २९.
ततो देवाः सगन्धर्वा नृत्यंत्यप्सरसस्तथा २९.
एवं सेन्द्रं जगत्सर्वं श्वेतपर्वतसंस्थितम् २९.
ततः स्कन्दः सुरैः सार्धं श्वेतपर्वत मस्तकात् ३०.
ततः सरस्वतीतीरे यानि भूतानि नारद ३०.
उन्मादा ये ह्यपस्माराः पलादाश्च पिशाचकाः ३०.
यथा ते नैव मर्यादां संत्यजंति दुराशयाः ३०.
अप्रकीर्णेन्द्रियं दांतं शुचिं नित्यमतंद्रितम् ३०.
महेश्वरं च ये भक्ता भक्ता नारायणं च ये ३०.
ततः सर्वैः सुरैः सार्धं महीतीरं ययौ गुहः ३०.