स्कंदप्रसादजः पुत्रो लोहिताक्षो भयंकरः २९.
पूजनीयः सदा भक्त्या सर्वापस्मारशांतिदः २९.
लोहितांबरसंवीतं त्रैलोक्यस्यापि सुप्रभम् २९.
श्रिया जुष्टं च तं प्राहुः सर्वे देवाः प्रणम्य वै २९.
भवानिंद्रोऽस्तु नो नाथ त्रैलोक्यस्य हिताय वै॥ २९.
किमिंद्रः सर्वलोकानां करोतीह सुरोत्तमाः २९.
इंद्रो दिशति भूतानां बलं तेजः प्रजाः सुखम् २९.
दुर्वृत्तानां स हरति वृत्तस्थानां प्रयच्छति २९.
असूर्ये च भवेत्सूर्यस्तथाऽचंद्रे च चंद्रमाः २९.
एतदिंद्रेण कर्तव्यमिंद्रो हि विपुलं बलम् २९.
त्वं भवेंद्रो महाबाहो सर्वेषां नः सुखावहः २९.
शाधि त्वमेव त्रैलोक्यं भवानिंद्रोस्तु सर्वदा २९.
त्वमेव राजा भद्रं ते त्रैलोक्यस्य ममैव च २९.
यदि सत्यमिदं वाक्यं निश्चयाद्भाषितं त्वया अहमिंद्रो भविष्यामि तव वाक्याद्यशोऽस्तु ते॥ २९.
दानवानां विनाशाय देवानामर्थसिद्धये २९.
इत्युक्ते सुमहानादः सुराणामभ्यजायत २९.
जयेति तुष्टुवुश्चैनं वादित्राण्यभ्यवादयन् २९.
तेन शब्देन महता विस्मिता नगनंदिनी २९.
अद्य नुनं प्रहृष्टानां सुराणां विविधा गिरः २९.
गवां च ब्राह्मणानां च साध्वीनां च दिवौकसाम् २९.
एवं वदति सा देवी द्रष्टुं तमुत्सुकाऽभवत् २९.
वृषभं तत आरुह्य देव्या सह समुत्सुकः २९.
ततो ब्रह्मा महासेनं प्रजापतिरथाब्रवीत् २९.
अनयोर्वीर्यसंयोगात्तवोत्पत्तिस्तु प्राथमी २९.
अपूजयदमेयात्मा पितरं मातरं च ताम् २९.
चिरं जहृषतुश्चोभौ पार्वतीपरमेश्वरौ २९.
देवी प्रकृतिमोक्षं च तुष्टा हर्षपरिप्लुता २९.
ऋषिभिस्ताः परित्यक्तास्तं पुत्रेति जगुस्तदा २९.
स्वाहा ममेति च प्राह पावकश्च ममेति च २९.
चक्रुस्ते कलहं घोरं विवदंतः परस्परम् २९.