विपाट्य जठराण्येषां वीर्यं माहेश्वरं ततः २९.
वह्निश्च व्याकुलीभूतो गंगायां मुमुचे सकृत् २९.
जातस्त्रिभुवनक्यातस्तेन च श्वेतपर्वतः २९.
सप्तर्षिभिर्वह्निहोमं कुर्वद्भिर्मंत्रवीर्यतः २९.
गतेऽह्न्यत्वस्मिंश्च तत्रस्थः पत्नी स्तेषामपश्यत २९.
पश्यमानः प्रफुल्लाक्षो वह्निः कामवशं गतः २९.
साध्वीः पत्नीर्द्विजेंद्राणामकामाः कामयाम्यहम् २९.
कृत्वैतन्नश्यते कीर्तिर्यावदाचंद्रतारकम् २९.
संयन्तुं नाभवच्छक्त उपायैर्बहुभिर्मनः २९.
ततः स्वाहा च भार्यास्य बुबुधे तद्विचेष्टितम् २९.
स्वां भार्यामथ मां त्यक्त्वा बहुवासादवज्ञया २९.
तदासां रूपमाश्रित्य रमिष्ये तेन चाप्यहम् २९.
तस्या रूपं समाधाय पावकं प्राप्य साब्रवीत् २९.
न चेत्करिष्यसे देव मृतां मामुपधारय २९.
सर्वाभिः सहिता प्राप्ता ताश्च यास्यंत्यनुक्रमात् २९.
ततः स कामसंतप्तः संबभूव तया सह २९.
चिंतयंती ममेदं चेद्रूपं द्रक्ष्यंति कानने २९.
तस्मादेतद्रक्षमाणा गरुडी संभवाम्यहम् २९.
शरस्तंबैः सुसंपृक्तं रक्षोभिश्च पिशाचकैः २९.
प्राक्षिपत्कांचने कुंडे शुक्रं तद्धारणेऽक्षमा २९.
पत्नीसरूपतां कृत्वा कामयामास पावकम् २९.
तस्यास्तपःप्रभावेण भर्तुः शुश्रूषणेन च २९.
कुंडेऽस्मिंश्चैत्रबहुले प्रतिपद्येव स्वाहया २९.
आः पापं कृतमित्येव देहन्यासेऽकरोन्मतिम् २९.
भाव्यमेतच्च भाव्यर्थात्को हि पावक मुच्यते २९.
कृतं तच्चेतसा तेन त्वामजीर्णं प्रवेक्ष्यति २९.
शोकं च त्यज नैतास्ताः स्वाहै वेयं तव प्रिया ततो वह्निस्तत्र गत्वा ददृशे तनयं प्रभुम्॥ २९.
कस्मात्स्वाहा करोद्रूपं षण्णां तासां महामुने॥ २९.
यत्ता भर्तृपराः साध्व्यस्तपस्विन्योग्निसंनिभाः भर्तृभक्त्या जगद्दग्धुं यतः शक्ताश्च ता मुने॥ २९.
सत्यमेतत्कुरुश्रेष्ठ श्रृणु तच्चापि कारणम् २९.