अवष्टब्धावथ क्षिप्त्वा पादौ शंकरपाणिना २७.
तस्यां व्रजन्त्यां कोपेन पुनराह पुरांतकः २७.
हिमाचलस्य श्रृंगैस्तैर्मेघमालाकुलैर्मनः २७.
काठिन्यं कष्टमस्मिंस्ते वनेभ्यो बहुधा गतम् २७.
संक्रांतं सर्वमेवैतत्तव देवी हिमाचलात् २७.
कोपकंपितधूम्रास्या प्रस्फुरद्दशनच्छदा २७.
तवापि दुष्टसंपर्कात्संक्रांतं सर्वमेवहि २७.
हृत्कालुष्यं शशांकात्ते दुर्बोधत्वं वृषादपि २७.
श्मशानवास आसीस्त्वं नग्नत्वान्न तव त्रपा २७.
व्रजंती गिरिजाऽपश्यत्सखीं मातुर्महाप्रभाम् २८.
सापि दृष्ट्वा गिरिसुतां स्नेहविक्लवमानसा २८.
सा चास्यै सर्वमाचख्यौ शंकरात्कोपकारणम् २८.
नित्यं शैलाधिराजस्य देवता त्वमनिंदिते २८.
तदहं संप्रवक्ष्यामि यद्विधेयं तवाधुना २८.
त्वयाख्येयं मम शुबे युक्तं पश्चात्करोम्यहम् २८.
रम्ये तत्र महाशृंगे नानाश्चर्योपशोभिते २८.
तपस्तेपे गिरिसुता पुत्रेण परिपालिता २८.
यथा न काचित्प्रविशेद्योषिदत्र हरांतिके २८.
शीघ्रमेव करिष्यामि ततो युक्तमनंतरम् २८.
मातुराज्ञा सुतो ह्लाद प्लावितांगो गतज्वरः २८.
गजवक्त्रं ततः प्राह प्रणम्य समवस्थितम् २८.
गजवक्त्रं हि त्वां बाल मामिवोपहसिष्यति २८.
पराभवाद्धि धूर्तानां मरणं साधु पुत्रक २८.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखण्डे कुमारेश्वरमाहात्म्ये पार्वत्यस्तपोर्थं गमनवर्णनंनामाष्टाविंशोऽध्यायः
व्रजंती गिरिजाऽपश्यत्सखीं मातुर्महाप्रभाम् २९.
सापि दृष्ट्वा गिरिसुतां स्नेहविक्लवमानसा २९.
सा चास्यै सर्वमाचख्यौ शंकरात्कोपकारणम् २९.
नित्यं शैलाधिराजस्य देवता त्वमनिंदिते २९.
तदहं संप्रवक्ष्यामि यद्विधेयं तवाधुना २९.
त्वयाख्येयं मम शुभे युक्तं पश्चात्करोम्यहम् २९.