महोत्सवैरनेकैश्च विस्मयं समपद्यत २६.
सरस्वत्या च पितरौ देव्याश्चाऽऽश्वास्य दुःखितौ २६.
जगाम मंदरगिरिं गिरिणा यानुगोर्चितः॥ २६.
ततो गते भगवति नीललोहिते सहोमया गिरिममलं हि भूधरः २६.
इमं विवाहं गिरिराजपुत्र्याः श्रृणोति चाध्येति च यो नरः शुचिः २६.
ततो निरुपमं दिव्यं सर्वरत्नमयं शुभम् २७.
तत्रासौ मंदरगिरौ सह देव्या भगाक्षहा २७.
एतस्मिन्नंतरे देवास्तारकेणातिपीडिताः २७.
आसाद्य ते भवं देवं तुष्टुबुर्बहुधा स्तवैः २७.
उद्वर्तनमलेनाथ नरं चक्रे गजाननम् २७.
पुत्रेत्युवाच तं देवी ततः संहृष्टमानसा २७.
पुत्रस्तवायं गिरिजे श्रृणु यादृग्भविष्यति २७.
यथाहं तादृशश्चासौ पुत्रस्ते भविता गुणैः २७.
तेषामामरणांतानि विघ्नान्येष करिष्यति २७.
विघ्निता विघ्नराजेन ते यास्यंति महत्तमः २७.
पुत्रस्य तव विघ्नेन समूलं तस्य नश्यति २७.
रौद्रसाहसिका ये च तेषां विघ्नं करिष्यति २७.
कृपालवो गतक्रोधास्तेषां विघ्नं हरिष्यति २७.
सविघ्नानि भिवष्यंति पूजयास्य विना शुभे २७.
ततो बृहत्तनुः सोऽभूत्तेजसा द्योतयन्दिशः यावत्तार कहंता वो भवेत्तावदयं प्रभुः॥ २७.
ततो विघ्नपतिर्देवैः संस्तुतः प्रमतार्तिहा २७.
पार्वती च पुनर्देवी पुत्रत्वे परिकल्प्य च २७.
सप्तर्षीनथ चाहूय संस्कारमंगलं तरोः २७.
त्वयैव दर्शिते मार्गे मर्यादां कर्तुमर्हसि २७.
यो वै निरुदके ग्रामे कूपं कारयते बुधः २७.
दशकूपसमावापी दशवापी समं सरः २७.
दशक्रतुसमः पुत्रो दशपुत्रसमो द्रुमः॥ २७.
एषैव मम मर्यादा नियता लोकभाविनी २७.
ततः कदाचिद्भगवानुमया सह मंदरे २७.
प्रकीर्णकुसुमामोदमहालिकुलकूजिते २७.