देवो देवीं समालोक्य सलज्जां हिमशैलजाम् २६.
तत्र ब्रह्मादिमुनयो देवीमद्भुतरूपिणीम् २६.
मा मुह्याम पार्वतीं च यथा नारदपर्वतौ २६.
ततो देवैश्च मुनिभिः संस्तुतः परमेश्वरः २६.
वेधाः श्रुतीरितैर्मं त्रैर्मूर्तिमद्भिरुपस्थितैः २६.
लाजाहोम उमाभ्राता प्राह तं सस्मितं हरिः २६.
सावधानेन रक्ष्याणि भूषणानि त्वया हर २६.
किंचित्प्रार्थय दास्यामि प्राह विष्णुस्ततो वरम् २६.
ददतुः सृष्टिसंरक्षां ब्रह्मणे दक्षिणामुभौ २६.
भृग्वादीनां ततो दत्त्वा श्रुतिरक्षणदक्षिणाम् २६.
महोत्सवैरनेकैश्च विस्मयं समपद्यत २६.
सरस्वत्या च पितरौ देव्याश्चाऽऽश्वास्य दुःखितौ २६.
जगाम मंदरगिरिं गिरिणा यानुगोर्चितः॥ २६.
ततो गते भगवति नीललोहिते सहोमया गिरिममलं हि भूधरः २६.
इमं विवाहं गिरिराजपुत्र्याः श्रृणोति चाध्येति च यो नरः शुचिः २६.
ततो निरुपमं दिव्यं सर्वरत्नमयं शुभम् २७.
तत्रासौ मंदरगिरौ सह देव्या भगाक्षहा २७.
एतस्मिन्नंतरे देवास्तारकेणातिपीडिताः २७.
आसाद्य ते भवं देवं तुष्टुबुर्बहुधा स्तवैः २७.
उद्वर्तनमलेनाथ नरं चक्रे गजाननम् २७.
पुत्रेत्युवाच तं देवी ततः संहृष्टमानसा २७.
पुत्रस्तवायं गिरिजे श्रृणु यादृग्भविष्यति २७.
यथाहं तादृशश्चासौ पुत्रस्ते भविता गुणैः २७.
तेषामामरणांतानि विघ्नान्येष करिष्यति २७.
विघ्निता विघ्नराजेन ते यास्यंति महत्तमः २७.
पुत्रस्य तव विघ्नेन समूलं तस्य नश्यति २७.
रौद्रसाहसिका ये च तेषां विघ्नं करिष्यति २७.
कृपालवो गतक्रोधास्तेषां विघ्नं हरिष्यति २७.
सविघ्नानि भिवष्यंति पूजयास्य विना शुभे २७.
ततो बृहत्तनुः सोऽभूत्तेजसा द्योतयन्दिशः यावत्तार कहंता वो भवेत्तावदयं प्रभुः॥ २७.