वपुश्चकार देवेशस्त्र्यंबकः परमाद्भुतम् २५.
सब्रह्मकाः ससाध्याश्च वसुर्विश्वे च देवताः २५.
तेभ्यः परतमं चक्षुः स्ववपुर्द्रष्टुमुत्तमम् २५.
लब्ध्वा रुद्रप्रसादेन दिव्यं चक्षुरनुत्तमम् २५.
ततो जगुश्च मुनयः पुष्पवृष्टिं च खेचराः २५.
जगुगधर्वमुख्याश्च ननृतुश्चाप्सरोगणाः २५.
ब्रह्माद्या मेनिरे पूर्णां भवानीं च गिरीश्वरम् २५.
पादयोः स्थापयामास मालां दिव्यां सुगंधिनीम् २५.
सह देव्या नमश्चक्रुः शिरोभिर्भूतलाश्रितैः २५.
अथ ब्रह्मा महादेवमभिवाद्य कृतांजलिः २६.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्राहेदं भगवान्हरः २६.
यद्युक्तं क्रियतां तद्धि वयं युष्मद्वशेऽधुना २६.
उद्वाहार्थं महेशस्य तत्क्षणात्समकल्पयत् २६.
पुरेतस्मिन्महादेवः स्वयमेव व्यतिष्ठत २६.
प्राहिणोदंबिकायाश्च स्थिरपत्रार्थमीश्वरः २६.
सभार्यामीश्वरगुणैः स्थिरपत्राणि चादधुः २६.
न्यवेदयंस्र्यंबकाय स च तानभ्यनंदत २६.
समागतं च तत्सव विना दैत्यैर्दुरात्मभिः २६.
सब्रह्यकं पुरारातेर्महिमानमवर्धयत् २६.
पुरे स्थितं विवाहस्य देव कालः प्रवर्तते २६.
बबंध प्रणयोदारविस्फारितविलोचनः २६.
कपालमालां विपुलां चामुण्डा मूर्ध्न्यबंधत २६.
यो दैत्येंद्रकुलं हत्वा मां रक्तैस्तर्पयिष्यति २६.
बबंध देवदेवस्यच स्वयमेव प्रमोदतः २६.
आत्मानं भूषणस्थाने स्वयं ते चक्रुरीश्वरे २६.
वृषं विभूषयामासुर्नानारत्नोपपत्तिभिः २६.
विना भस्म समाधाय कपाले रजतप्रभम् २६.
वह्निस्तेजोमयं दिव्यमजिनं प्रददौ स्थितः २६.
ततो हिमाद्रेः पुरुषा वीरकं प्रोचिरे वचः २६.
ततो देवं प्रणम्याह वीरकः करसंपुटी २६.