इति संचिंत्य कार्यं त्वं सर्वथा कुरु तत्स्फुटम्॥ २४.
इत्या कर्ण्य तथेत्युक्त्वा वसंतरतिसंयुतः २४.
तत्रापश्यत शंभोः स पुण्यमाश्रममंडलम् २४.
तत्रापश्यत्त्रिनेत्रस्य वीरकंनाम द्वारपम् २४.
ददर्श च महेशानं नासाग्रकृतलोचनम् समाकायं सुखासीनं समाधिस्थं महेश्वरम्॥ २४.
निस्तरंगं विनिर्गृह्य स्थितमिंद्रियगोचरान् २४.
तं तथाविधमालोक्य सोंतर्भेदाय यत्नवान् २४.
एतस्मिन्नंतरे देवो विकासितविलोचनः २४.
निवेदिता वीरकेण विवेश च गिरेः सुता २४.
ततस्तस्यां मनः स्वीयमनुरक्तमवेक्ष्य च तावदापूर्णधनुषमपश्यत रतिप्रियम्॥ २४.
तन्नाशकृपया देवो नानास्थानेषु सोऽगमत् २४.
स नदीः पर्वताश्चैव आश्रमान्सरसीस्तथा २४.
जगत्त्रयं परिभ्रम्य पुनरागात्स्वमाश्रमम् २४.
ततस्तृतीयनेत्रोत्थवह्निना नाकवासिनाम् २४.
सस तु तं भस्मसात्कृत्वा हरनेत्रोद्भवोऽनलः २४.
ततो भवो जगद्धेतोर्व्यभजज्जातवेदसम् २४.
भृंगेषु कोकिलास्येषु विहारेषु स्मरानलम् २४.
ज्वालयत्यनिशं सोऽग्निर्दुश्चिकित्स्योऽसुखावहः २४.
विललाप रतिर्द्दीना मधुना बंधुना सह २४.
रत्याः प्रलापमाकर्ण्य देवदेवो वृषध्वजः २४.
अमूर्तोऽपि ह्ययं भद्रे कार्यं सर्वं पतिस्तव २४.
यदा विष्णुश्च भविता वसुदेवात्मजो विभुः २४.
सा प्रणम्य ततो रुद्रमिति प्रोक्ता रतिस्ततः २४.
देवर्षे वर्ण्यते चेयं कथा पीयूषसोदरा २५.
भगवान्स्वां सतीं भार्यां वधार्थं चापि तारकम् २५.
त्वयैवोक्तं स विरहात्सत्यास्तप्यति वै तपः २५.
सत्यमेतत्पुरा पार्थ भवस्येदं मनीषितम् २५.
तपो विना शुद्धदेहो न कथंचन जायते २५.
महत्कर्माणि यानीह तेषां मूलं सदा तपः २५.
एतस्मात्कारणाद्देवो दर्पितं तं ददाह तु २५.