इति प्रोच्य तमापृच्छ्य प्रावोचं वासवाय तत् २४.
किं तु पंचशरः प्रेर्यः कार्यशेषेऽत्र वासव २४.
कलिप्रियत्वात्तस्यैनमर्थं कथयितुं स्फुटम् २४.
भवस्याराधनां कर्तुं ससखीमादिशत्तदा २४.
पुष्पतोयफलाद्यानि नियुक्ता पार्वती व्यधात् २४.
स च तत्स्मरणं ज्ञात्वा वसंतरतिसंयुतः २४.
तमाह च वचो धीमान्स्मरन्निव च तं स्पृशन् २४.
चित्ते वससि तेन त्वं वेत्सि भूतमनोगतम् २४.
ममैकं सुमहत्कार्यं कर्तुमर्हसि मन्मथ २४.
संयोजय पुनर्देव्या हिमाद्रिगृहजातया २४.
अलीकमेतद्देवेन्द्र स हि देवस्य पोरतिः २४.
वेदान्तेषु च मां विप्रा गर्हसंयति पुनःपुनः २४.
आवृतं ज्ञानमेतेन ज्ञानिनां नित्यवैरिणा २४.
एवं शीलस्य मे कस्मात्प्रतुष्यति महेश्वरः २४.
मैवं ब्रूहि महाभाग त्वां विनाकः पुमान्भुवि २४.
यत्किंचित्साध्यते लोके मूलं तस्य च कामना २४.
सत्यं चापि श्रुतेर्वाक्यं तव रूपं त्रिधागतम् २४.
अमुक्तितः कामनया रूपं तत्तामसं तव २४.
केवलं यावदर्थार्थं तद्रूपं सात्त्विकं तव २४.
त्वं साक्षात्परमः पूज्यः कुरु कार्यमिदं हि नः स्वप्राणैरपि त्रायांति परमेतन्महाफलम्॥ २४.
इति संचिंत्य कार्यं त्वं सर्वथा कुरु तत्स्फुटम्॥ २४.
इत्या कर्ण्य तथेत्युक्त्वा वसंतरतिसंयुतः २४.
तत्रापश्यत शंभोः स पुण्यमाश्रममंडलम् २४.
तत्रापश्यत्त्रिनेत्रस्य वीरकंनाम द्वारपम् २४.
ददर्श च महेशानं नासाग्रकृतलोचनम् समाकायं सुखासीनं समाधिस्थं महेश्वरम्॥ २४.
निस्तरंगं विनिर्गृह्य स्थितमिंद्रियगोचरान् २४.
तं तथाविधमालोक्य सोंतर्भेदाय यत्नवान् २४.
एतस्मिन्नंतरे देवो विकासितविलोचनः २४.
निवेदिता वीरकेण विवेश च गिरेः सुता २४.
ततस्तस्यां मनः स्वीयमनुरक्तमवेक्ष्य च तावदापूर्णधनुषमपश्यत रतिप्रियम्॥ २४.