शरण्यः शाश्वतः शास्ता शंकरः परमेश्वरः॥ २३.
सर्वे देवा यत्पदमामनंति वेदैश्च सर्वैरपि यो न लभ्यः २३.
स चामंगल्यशीलोऽपि मंगलां यतनो हरः २३.
स च देवोऽचलः स्थाणुर्महादेवोऽजरो हरः २३.
एवं श्रुत्वा सभार्यः स प्रमोदप्लुतमानसः २४.
पुनः किंचित्प्रवक्ष्यामि पुत्र्या मे दक्षिणः करः २४.
इति पृष्टोऽस्मि शैलेन प्रावोचं कारणं तदा २४.
अभयस्य प्रदाताऽसावुत्तानस्तु करस्ततः २४.
जननी सर्वलोकस्य भाविनी भूतभाविनी २४.
त्वया विधेयं विधिवत्तथा शैलेन्द्रसत्तम २४.
इति प्रोच्य तमापृच्छ्य प्रावोचं वासवाय तत् २४.
किं तु पंचशरः प्रेर्यः कार्यशेषेऽत्र वासव २४.
कलिप्रियत्वात्तस्यैनमर्थं कथयितुं स्फुटम् २४.
भवस्याराधनां कर्तुं ससखीमादिशत्तदा २४.
पुष्पतोयफलाद्यानि नियुक्ता पार्वती व्यधात् २४.
स च तत्स्मरणं ज्ञात्वा वसंतरतिसंयुतः २४.
तमाह च वचो धीमान्स्मरन्निव च तं स्पृशन् २४.
चित्ते वससि तेन त्वं वेत्सि भूतमनोगतम् २४.
ममैकं सुमहत्कार्यं कर्तुमर्हसि मन्मथ २४.
संयोजय पुनर्देव्या हिमाद्रिगृहजातया २४.
अलीकमेतद्देवेन्द्र स हि देवस्य पोरतिः २४.
वेदान्तेषु च मां विप्रा गर्हसंयति पुनःपुनः २४.
आवृतं ज्ञानमेतेन ज्ञानिनां नित्यवैरिणा २४.
एवं शीलस्य मे कस्मात्प्रतुष्यति महेश्वरः २४.
मैवं ब्रूहि महाभाग त्वां विनाकः पुमान्भुवि २४.
यत्किंचित्साध्यते लोके मूलं तस्य च कामना २४.
सत्यं चापि श्रुतेर्वाक्यं तव रूपं त्रिधागतम् २४.
अमुक्तितः कामनया रूपं तत्तामसं तव २४.
केवलं यावदर्थार्थं तद्रूपं सात्त्विकं तव २४.
त्वं साक्षात्परमः पूज्यः कुरु कार्यमिदं हि नः स्वप्राणैरपि त्रायांति परमेतन्महाफलम्॥ २४.