यस्मिन्गिरीशे संदृष्टे मेनातुहिनभूभृतोः
तरुपल्लवलक्षेण लक्ष्यमाणजटाधरः
ज्योतिष्मत्तोयशृंगस्य द्विपार्श्वस्थेन्दुभास्करः
वर्षासु शिखराधस्तादभिनीलबलाहकः
सहस्रपादः साहस्रशीर्षो यः पर्वतेश्वरः
शिरोलीनामरसरित्स्रोताः प्रागिति नाद्भुतम्
आसादितापकटकः शारदैर्यः पयोधरैः
यत्र शृङ्गाग्रसंलग्रसंलग्ननीललोहितः 1.3.2.4.
सुदुर्गमत्वादुग्रत्वमपि धत्ते न नामतः
तक्षकानंतसर्पाद्यैः स्पर्धन्ते भुजगेश्वरैः
सुस्पष्टं विशिनष्टीव स्वकीयामष्टमूर्तिताम्
शिवस्य शृङ्गतो मध्ये सुषुम्ना कमलापगा
कोलहंसाकृती नालं ब्रह्मविष्णू बभूवतुः
अरुणाचलनाथाख्यं प्रपन्नः प्रमदैः समम्
तप्त्वा तपांसि तीव्राणि साक्षाच्चक्रे सदाशिवम्
अलब्ध वामदेहार्द्धं मन्मथारेः प्रसेदुषः
लिंगं भोगप्रदं पुंसां कैवल्याय प्रकल्पते
साक्षाद्भूय सतां दत्ते मन्त्रसिद्धिमविघ्नतः 1.3.2.4.
सकृन्निमज्जनान्नॄणां पंचपातकनाशनम्
सकृत्प्रणाममात्रेण सर्वपापप्रणाशनम्
पुनस्तद्भक्तिमाहात्म्याच्छिवसायुज्यमाप्तवान्
विद्याधरेश्वरौ मुक्तौ दुर्वासःशापबन्धनात्
नास्ति माहेश्वराद्धर्मो नास्ति देवो महेश्वरात्
नास्ति शैवाग्रणीर्विष्णोर्नास्ति रक्षा विभूतितः
नास्ति रुद्राक्षतो भूषा नास्ति शास्त्रं शिवागमात्
नास्ति वैराग्यतः सौख्यं नास्ति मुक्तेः परं पदम्
ते निवासा गिरिव्याप्ताः सोऽयं तु गिरिशः स्वयम्
इति वदति शिलादनंदने मुदितमनाः स मृकण्डुनंदनः ।। 1.3.2.4.
किं किं नृणां कर्म भवाय जायते कथं नु तत्तन्नरकाय श्रूयते
रजस्तमोगुणोपेता भवंति सुलभा नराः