कासि देवी मम ब्रूहि किं मया रूपसुंदरि २१.
अहं त्रैलोक्यलक्ष्मीति विद्धि मां दैत्यसत्तम २१.
वीर्यवंतं त्वनलसं तपस्विनमकातरम् २१.
भीरुं निर्विण्ण्मत्यर्थं साध्वीपीडाकरं नरम् २१.
महेंद्रण च माता ते यदा सा व्यपमानिता २१.
तारकश्च ततः प्राह परमं चेति तां तदा २१.
ततो दैत्याधिपं नार्यो दानवानां विभूषिताः २१.
देवाश्च द्वारि तिष्ठंति बद्धा दैत्यैर्भृशातुराः २१.
एतस्मिन्नंतरे विष्णुर्दैत्यरूपं समास्थितः २१.
इदमल्पतरंनाम यदमीषां च दृश्यते २१.
बलीयांसं समासाद्य न नमेद्यो न चास्ति सः २१.
उपहासमुखेनामी उपदेशं हरेर्मुखात् २१.
नृत्यंतस्ते च बहुधा दैत्याश्चासुरयोषितः २१.
विष्णुर्दैत्यप्रतीहारं ततः प्रोवाच बुद्धिमान् २१.
प्रतीहारस्ततो हृष्टः सभामध्ये विवेश सः २१.
उवाचानाविलं वाक्यमल्पाक्षरपरिस्फुटम् २१.
भृशं विनोदकारिणि स्पृहा चेद्द्रष्टुमर्हसि २१.
क्षत्ता चेति वचः श्रुत्वा कालनेमिं तदाब्रवीत् २१.
रक्षपाल सहैभिस्त्वं राजानमनुकूलय २१.
मर्कमध्ये विष्णुमर्को यातस्त्यक्त्वा च दैत्यताम् २१.
मर्का दैत्यकरोत्तालैर्हर्षनादविनोदितैः २१.
अभयं वो मर्कदेवास्तुष्टो यच्छाम्यहं त्विदम् २१.
इति श्रुत्वा विष्णुमर्कः प्रनृत्यन्नि दमब्रवीत् २१.
एवमुक्ते प्रहस्याह तारको दैत्यसत्तमः २१.
हरिमर्कस्ततः प्राह यद्येवं स्वं वचः स्मर २१.
अश्वमेधशतस्यापि सत्यं राजन्विशिष्यते २१.
ततः सुविस्मितो दैत्यः प्राहेदं वचनं तदा २१.
अहं नारायणोनाम यदि श्रोत्रमुपागतः २१.
तच्चेन्मान्यतमो धर्मस्तव तद्वचनं स्वकम् २१.
अवलोपश्च राजेंद्र न कर्तव्यस्त्वया हृदी २१.