आहितं च ततो गर्भं वरांगी वरवर्णिनी १५.
ततो वर्षसहस्रांते वरांगी समसूयत १५.
चचाल सकला पृथ्वी प्रोद्धूताश्च महार्णवा १५.
जेपुर्जप्यं मुनिवरा व्याधविद्धा मृगा इव १५.
जाते महासुरे तस्मिन्सर्व एव महासुराः १५.
जगुर्हर्षसमाविष्टा ननृतुश्चासुरांगनाः १५.
विषण्णमनसो देवाः समहेंद्रास्तदाभवन् १५.
अभिषिक्तोऽसुरो दैत्यैः कुरंगमहिषादिभिः १५.
स तु प्राप्तमहाराज्यस्तारकः पांडुसत्तम १५.
श्रृणुध्वमसुराः सर्वे वाक्यं मम महाबलाः १५.
अस्माकं जातिधर्मेण विरूढं वैरमक्षयम् १५.
किं तु तत्तपसा साध्यं मन्येहं सुरसंगमम् १५.
ततः सुरान्विजेष्यामो भोक्ष्यामोऽथ जगत्त्रयम् १५.
अयुक्तश्चपलः प्राप्तामपि रक्षितुमक्षमः १५.
साधुसाध्वित्यथोचुस्ते वचनं तस्य विस्मिताः १५.
सर्वर्तुकुसुमाकीर्णनानौषधिविदिपितम् १५.
अनेकाकारबहुलं पृथक्पक्षिकुलाकुलम् १५.
प्राप्य तत्कंदरं दैत्यश्चकार विपुलं तपः १५.
निराहारः पंचतपा वर्षायुतमभूत्किल १५.
मांसस्याग्नौ जुहावैव ततो निर्मांसतां गतः १५.
जज्वलुः सर्वभूतानि तेजसा तस्य सर्वतः १५.
एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा परमं तोषमागतः १५.
प्राप्य तं शैलराजानं हंसस्यंदनमास्थितः १५.
उत्तिष्ठ पुत्र तपसो नास्त्यसाध्यं तवाधुना १५.
इत्युक्तस्तारको दैत्यः प्रांजलिः प्राह तं विभुम्॥ १५.
वयं प्रभो जातिधर्माः कृतवैराः सहमरैः १५.
तेषामहं समुद्धर्ता भवेयमिति मे मतिः १५.
स्यामहं चामरैश्चैष वरो मम हृदिस्थितः १५.
तमुवाच ततो दैत्यं विरंचोऽमरनायकः जातस्य हि ध्रुवो मृत्युः सत्यमेतच्छ्रुतीरितम्॥ १५.
इति संचिंत्य वरय वरं यस्मान्न शंकसे १५.