वरांगीति च नामास्याः कृतवांश्च पितामहः १४.
वज्रांगोऽपि तया सार्धं जगाम तपसे वनम् १४.
कालं कमलपत्राक्षः शुद्धबुद्धिर्महातपाः १४.
निराहारो घोरतपास्तपोराशिरजायत १४.
जलांतरप्रविष्टस्य तस्य पत्नी महाव्रता १४.
निराहारं पतिं मत्वा तपस्तेपे पतिव्रता १४.
भूत्वा तु मर्कटाकारस्तस्याअभ्याशमागतः १४.
तथा विलोलवसनां विलोलवदनां तथा १४.
ततश्च मेषरूपेण क्लेशं तस्याश्चकार सः १४.
अपाकर्षत दूरं स तस्माद्देवभृतस्तथा १४.
क्षमया च महाभागा क्रोधमण्वपि नाकरोत् १४.
अग्निरूपेण तस्याश्च स ददाह महाश्रमम् एवं सिहवृकाद्याभिर्भीषिकाभिः पुनःपुनः॥ १४.
विरराम यदा नैव वज्रांगमहिषी तदा १४.
तां शापाभिमुखीं दृष्ट्वा शैलः पुरुषाविग्रहः १४.
नाहं महाव्रते दुष्टः सेव्योऽहं सर्वदेहिनाम् १४.
एतस्मिन्नंतरे जातः कालो वर्षसहस्रिकः १४.
तुष्टः प्रोवाच वज्रांगं तमागम्य जलाशये॥ १४.
ददामि सर्वकामांस्ते उत्तिष्ठ दितिनन्दन उवाच प्रांजलिर्वाक्यं सर्वलोकपितामहम्॥ १४.
आसुरो मेऽस्तु मा भावः शक्रराज्ये च मा रतिः १४.
एवमस्त्विति तं ब्रह्मा प्राह विस्मितमानसः १४.
ऋषयो मनुजा देवाः शिवब्रह्ममुखा अपि १४.
इति चिंत्य विरिंचोऽपि तत्रैवांतरधीयत १४.
आहारमिच्छन्स्वां भार्यां न ददर्शाश्रमे स्वके १४.
विलोकयन्स्वकां भार्यां विधित्सुः कर्म नैत्यकम् १४.
रुदन्तीं स्वां प्रियां दीनां तरुप्रच्छादिताननाम् १४.
केन तेऽपकृतं भीरु वर्तंत्यास्तपसि स्वके कं वा कामं प्रयच्छामि शीघ्रं प्रब्रूहि भामिनि॥ १४.
गृहेश्वरीं सद्गुणभूषितां शुभां पंग्वंधयोगेन पतिं समेताम् १४.
नाशितास्म्यपविद्धास्मि त्रासिता पीडितास्मि च १५.
दुःखपारमपश्यंती प्राणांस्त्यक्तुं व्यवस्थिता १५.
एवमुक्तस्तु दैत्येंद्रो दुःखितोऽचिंतयद्धृदि १५.