एकैकं च पुनः खण्डं चकार मघवा ततः १४.
न हंतव्यो न हंतव्य इति सा शक्रमब्रवीत् १४.
ततः शक्रश्च मा रोदीरिति तांस्तान्यथाऽवदत् १४.
उवाच वाक्यं चात्रस्तो मातरं रिषपूरिताम् १४.
सुप्ताथ सुचिरं वाते धिन्नो गर्भो मया तव १४.
सत्यं भवतु ते वाक्यं सार्धं भोक्ष्यामि तैः श्रियम् १४.
मा रोदीरिति मे प्रोक्ताः ख्याताश्च मरुतस्त्विति १४.
सार्धं तैर्गतवानिंद्रो दिगंते वायवः स्मृताः १४.
पुत्रं मे भगवन्देहि शक्रहंतारमूर्जितम् १४.
न ददास्युत्तरं विद्धि मृतामेव प्रजापते १४.
दशवर्षसहस्राणि तपोनिष्ठा तु तप्स्यसे १४.
वज्रांगोनाम पुत्रस्ते भविता धर्मवत्सलः १४.
दशवर्षसहस्राणि तपो घोरं समाचरत् १४.
पुत्रमप्रतिकर्माणमजेयं वज्रदुश्छिदम् १४.
उवाच मातरं भक्त्या मातः किं करवाण्यहम् १४.
बहवो मे हताः पुत्राः सहस्राक्षेण पुत्रक १४.
बाढमित्येव सं प्रोच्य जगाम त्रिदिवं बली १४.
पादेनाकृष्य देवेंद्रं सिंहः क्षुद्रमृगं यथा १४.
एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा कश्यपश्च महातपाः १४.
मुंचामुं पुत्र याचंतं किमनेन प्रयोजनम् १४.
अस्मद्वाक्येन यो मुक्तो जीवन्नपि मृतो हि सः १४.
कृत्वा मानपरिग्लनिं ये मुंचंति वरा हि ते १४.
तथा पितुर्वचः कार्यं मुंचामुं पुत्र वासवम् १४.
न मे कृत्यमनेनास्ति मातुराज्ञा कृता मया १४.
करिष्ये त्वद्वचो देव एष मुक्तः शतक्रतुः १४.
परभुक्ता यथा नारी परभुक्तामिवस्रजम् १४.
तपसो न परं किंचित्तपो हि महतां धनम् १४.
तपसे मे रतिर्देव न विघ्नं तत्र मे भवेत् १४.
क्रूरभावं परित्यज्य यदीच्छसि तपः सुत १४.
इत्युक्त्वा पद्मजः कन्यां ससर्ज्जयतलोचनाम् १४.