जातः क्रोधवशायाश्च इराया भूरुहाः स्मृताः १४.
तत्र द्वौ तनयौ यौ च दितेस्तौ विष्णुना हतौ १४.
ततो निहतपुत्रा सा दितिराराध्य कश्यपम् १४.
समरे शक्रहंतारं स तस्या अददात्प्रभुः १४.
इत्युक्ता सा तथा चक्रे पुष्करस्था समाहिता १४.
उपासामाचरद्भक्त्या सा चैनमन्वमन्यत १४.
उवाच शक्रं सुप्रीता भक्त्या शक्रस्य तोषिता दितिरुवाच १४.
भविष्यति तव भ्राता तेन सार्धमिमां श्रियम् १४.
इत्युक्त्वा निद्रयाविष्टा चरणाक्रांतमूर्धजा १४.
तत्तु रंध्रमवेक्ष्यैव योगमूर्तिस्तदाविशत् १४.
एकैकं च पुनः खण्डं चकार मघवा ततः १४.
न हंतव्यो न हंतव्य इति सा शक्रमब्रवीत् १४.
ततः शक्रश्च मा रोदीरिति तांस्तान्यथाऽवदत् १४.
उवाच वाक्यं चात्रस्तो मातरं रिषपूरिताम् १४.
सुप्ताथ सुचिरं वाते धिन्नो गर्भो मया तव १४.
सत्यं भवतु ते वाक्यं सार्धं भोक्ष्यामि तैः श्रियम् १४.
मा रोदीरिति मे प्रोक्ताः ख्याताश्च मरुतस्त्विति १४.
सार्धं तैर्गतवानिंद्रो दिगंते वायवः स्मृताः १४.
पुत्रं मे भगवन्देहि शक्रहंतारमूर्जितम् १४.
न ददास्युत्तरं विद्धि मृतामेव प्रजापते १४.
दशवर्षसहस्राणि तपोनिष्ठा तु तप्स्यसे १४.
वज्रांगोनाम पुत्रस्ते भविता धर्मवत्सलः १४.
दशवर्षसहस्राणि तपो घोरं समाचरत् १४.
पुत्रमप्रतिकर्माणमजेयं वज्रदुश्छिदम् १४.
उवाच मातरं भक्त्या मातः किं करवाण्यहम् १४.
बहवो मे हताः पुत्राः सहस्राक्षेण पुत्रक १४.
बाढमित्येव सं प्रोच्य जगाम त्रिदिवं बली १४.
पादेनाकृष्य देवेंद्रं सिंहः क्षुद्रमृगं यथा १४.
एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा कश्यपश्च महातपाः १४.
मुंचामुं पुत्र याचंतं किमनेन प्रयोजनम् १४.