केवलं पाठ मात्रेण यश्च संतुष्यते नरः १३.
न च्छंदांसि वृजिनात्तारयंति मायाविनं माययाऽऽवर्तमानम् १३.
स्वार्गाय बद्धकक्षो यः पाठमात्रेण ब्राह्मणः १३.
तद्भवान्सर्वथा मह्यमनयं सोढुमर्हसि १३.
वृथेदं भाषितं तुभ्यं सर्वलोकेन यत्समम् १३.
वाजिवारणलोहानां काष्ठपाषाणवाससाम् १३.
अन्ये चेत्प्राकृता लोका बहुपापानि कुर्वते १३.
सर्वार्थं निर्मितं शास्त्रं मनोबुद्धी तथैव च १३.
ततो विधातुः को दोषस्त एव खलु दुर्भगाः १३.
यद्यदाचरति श्रेष्ठस्तत्तदेवेतरो जनः १३.
तस्मात्सदा महद्भिश्च आत्मार्थं च परार्थतः १३.
यस्मात्त्वया पीडितोऽहं घोरेण वचसा मुने १३.
नकुलोऽसीति मामाह भवांस्तस्मात्कुलाधमः १३.
इति वाचं समाकर्ण्य भाव्यर्थकृतनिश्चयः १३.
दुराचारस्य पापस्य निघृणस्यातिवादिनः १३.
सोऽथ ज्ञानात्समालोक्य भर्तृयज्ञ इति द्विजः १३.
तत्र पाशुपतो भूत्वा शिवाराधनतत्परः १३.
यो हि नित्यं महाकालं श्रद्धया पूजयेत्पुमान् १३.
यथायथा श्रद्धयासौ तल्लिंगं परिपश्यति १३.
भर्तृयज्ञस्तु तत्रैव लिंगस्याराधनात्क्रमात् १३.
बभ्रुं च नकुलं प्राह विमुक्तो दुष्टजन्मतः १३.
तस्माद्व्रजध्वं तत्रैव महीसागरसंगमम् १३.
इत्येवमुक्त्वा संवर्तो ययावभिमतं द्विजः १३.
ततस्तानाह स ज्ञात्वा गणाञ्ज्ञानेन शांभवान् १३.
भवन्तोऽभ्यागता यत्र महीसागरसंगमः १३.
अक्षयं जायते सर्वं महीसागर संगमे १३.
यदात्र स्तानकं चक्रे देवर्षिर्नारदः पुरा १३.
शनैश्चरेण संयुक्ता त्वमावास्या यदा भवेत् १३.
यदि श्रावणमासस्य शनैश्चरदिने शुभा १३.
तस्यामेव तिथौ योगो व्यतीपातो भवेद्यदि १३.