निमेषोऽपि न शक्येत जीविते यस्य निश्चितम् १३.
त्वं मुने मन्यसे चेदं कुलीनोऽस्मीति बुद्धिमान् १३.
किमधीतं याज्ञवल्क्य का योगेश्वरता तव १३.
कस्मिन्वेदं स्मृतौ कस्यां प्रोक्तमेतद्ब्रवीहि मे १३.
किमिदं नैव जानासि यावत्यः परुषा गिरः १३.
कंठे यमानुगाः पादं कृत्वा तस्य सुदुर्मतेः १३.
वावदूकाश्च ध्वजिनो मुष्णंति कृपणाञ्जनान् १३.
वज्रस्य दिग्धशस्त्रस्य कालकूटस्य चाप्युत १३.
कर्णनासिकनाराचान्निर्हरंति शरीरतः १३.
यंत्रपीडैः समाक्रम्य वरमेष हतो नरः १३.
त्वया त्वहं याज्ञवल्क्य नित्यं पंडितमानिना १३.
इति श्रुत्वा वचस्तस्य भृशं विस्मितमानसः १३.
नमोऽधर्माय महते न विद्मो यस्य वै भवम् १३.
विरंचिविष्णुप्रसमुखाः सोमेंद्रप्रमुखास्तथा १३.
धर्मज्ञोऽस्मीति यो मोहादात्मानं प्रतिपद्यते १३.
केचिदज्ञानतो नष्टाः केचिज्ज्ञानमदादपि १३.
वेदस्मृतीतिहासेषु पुराणेषु प्रकल्पितम् १३.
स पुरा शोचते व्यक्तं प्राप्य तच्चांतकं गृहम् १३.
नकुलं सकुलं ब्रूयान्न कंचिन्मर्मणि स्पृशेत् १३.
आलस्येनाप्यनाचाराद्वृथाकार्येकमंग तत्॥ १३.
केवलं पाठ मात्रेण यश्च संतुष्यते नरः १३.
न च्छंदांसि वृजिनात्तारयंति मायाविनं माययाऽऽवर्तमानम् १३.
स्वार्गाय बद्धकक्षो यः पाठमात्रेण ब्राह्मणः १३.
तद्भवान्सर्वथा मह्यमनयं सोढुमर्हसि १३.
वृथेदं भाषितं तुभ्यं सर्वलोकेन यत्समम् १३.
वाजिवारणलोहानां काष्ठपाषाणवाससाम् १३.
अन्ये चेत्प्राकृता लोका बहुपापानि कुर्वते १३.
सर्वार्थं निर्मितं शास्त्रं मनोबुद्धी तथैव च १३.
ततो विधातुः को दोषस्त एव खलु दुर्भगाः १३.
यद्यदाचरति श्रेष्ठस्तत्तदेवेतरो जनः १३.