तिष्ठ ब्रह्मन्क्षणमिति जल्पंतो राजमार्गगम् १३.
समया मामरे भोऽद्य नागंतव्यं न वो हितम् कुपितः प्राह तान्सर्वान्केनाख्यातोऽहमित्युत॥ १३.
निवेदयत शीघ्रं मे यथा भस्म करोमि तम् १३.
अथ प्रकंपिताः प्राहुर्नारदेनेति तं मुनिम् १३.
लोकानां येन सापाग्नौ भस्मशेषं करोमि तम् १३.
त्वं निवेद्य स चास्माकं प्रविष्टो हव्यवाहनम् १३.
अहमप्येवमेवास्य कर्ता तेन स्वयं कृतम् १३.
यदि नारद देवर्षे प्रविष्टोऽसि हुताशनम् १३.
न हुताशः समुद्रो वा वायुर्वा वृक्षपर्वतः १३.
पुनरेतत्कृतं चापि संवर्तो मन्यते यथा १३.
यथा पुष्पगृहे कश्चित्प्रविशत्यंग फाल्गुन १३.
संवर्तस्तान्पुनः प्राह मार्कंडेयमुखानिति भिक्षार्थं पर्यटिष्यामि प्रश्रं प्रब्रूत चैव मे॥ १३.
शापभ्रष्टा वयं मोक्षं प्राप्स्यामस्तवदनुग्रहात् १३.
यत्र तीर्थे सर्वतीर्थफलं प्राप्नोति मानवः १३.
नमस्कृत्य कुमाराय दुर्गाभ्यश्च नरोत्तमाः १३.
अमुना राजसिंहेन इंद्रद्युम्नेन धीमता १३.
तदा संताप्यमानाया भुवः काष्ठस्य वै यथा १३.
महीनाम नदी च पृथिव्यां यानिकानिचित् १३.
महीनाम समुत्पन्ना देशे मालवकाभिधे १३.
सर्वतीर्थमयी पूर्वं महीनाम महानदी १३.
वाराणसी कुरुक्षेत्रं गंगा रेवा सरस्वती॥ १३.
तापी पयोष्णी निर्विध्या चन्द्रभागा इरावती १३.
गया गोदावरी चैव अरुणा वरुणा तथा १३.
सहस्रविंशतिश्चैव षट्शतानि तथैव च १३.
पृथिव्यां सर्वतीर्थेषु स्नात्वा यत्फलमाप्यते १३.
एकत्र सर्वतीर्थानां यदि संयोगमिच्छथ १३.
अहं चापि च तत्रैव बहून्वर्षगणान्पुरा १३.
स हि तत्र समीपस्थः पिशुनश्च विशेषतः १३.
अत्र दिग्वाससां मध्ये बहूनां तत्समस्त्वहम् १३.
पुनरत्रापि मां नूनं कथयिष्यति नारदः १३.