मंत्रवादान्बहून्वैद्यानुपायानपरानपि १२.
निरीक्ष्य मूढतां हास्यमासीन्मनसि मे तदा १२.
संपूज्य कमलैः शंभुं ततः शयनमभ्यगाम् १२.
संबंधिभिः प्रतीतोऽथ फलाहारमवस्थितः १२.
अथ वर्षशतस्यांते वरदः शशिशेखरः १२.
अजरामरता नास्ति नामरूपभृतोयतः १२.
इति शंभोर्वचः श्रुत्वा मया वृतिमिदं तदा १२.
ततस्तव गणो भूयामिति मेऽभीप्सितो वरः १२.
अहं तपसिनिष्ठश्च ततः प्रभृति चाभवम् १२.
ब्रध्नाब्जैरितरैर्वपि कमलैर्नात्र संशयः १२.
हरभक्तस्य लोकस्य त्रिलोक्यां नास्ति दुर्लभम् १२.
लयः सदाशिवे नित्यमतर्यो गोऽयमुच्यते १२.
पंचभिश्चार्चनं भूतैर्विशिष्टफलदं ध्रुवम् १२.
ईशानमाराध्य जपन्प्रणवं मुक्तिपाप्नुयात् १२.
पापोपहतबुद्धीनां शिवे वार्तापि दुर्लभा १२.
दुर्लभं जाह्नवीस्नानं शिवे भक्तिः सुदुर्लभा १२.
अल्पपुण्यैश्च दुष्प्रापं पुरुषोत्तमपूजनम्॥ १२.
लक्षेण धनुषां योगस्तदर्धेन हुताशनः १२.
इति दमुक्तमखिलं मया तव महीपते १२.
न दुर्लभं न दुष्प्रापं न चासाध्यं महात्मनाम् १२.
नंदीश्वरस्य तेनैव वपुषा शिवपूजनात् १२.
श्वेतस्य च महीपस्य श्रीकंठं च नमस्यतः १२.
यदिच्छया विश्वमिदं जायते व्यवतिष्ठते १२.
एतद्रहस्यमिदमेव नृणां प्रधानं कर्तव्यमत्र शिवपूजनमेव भूप १२.
इति तस्य मुनींद्रस्य भूपतिः शुश्रुवान्वचः १३.
लिंगमाराधयिष्येऽद्य सर्वसिद्धिप्रदं नृणाम् १३.
तद्भूपतिवचः श्रुत्वा बको गृध्रोऽथ कच्छपः १३.
स च सर्वसुहृद्विप्रस्तथेत्येवाह तांस्तदा १३.
शिवदीक्षाविधानेन लिंगपूजां समादिशत् तीर्थादप्यधिकं स्थाने सतां साधुसमागमः॥ १३.
पचेलिमफलः सद्यो दुरंतकलुपापहः १३.