न हीदृशमनायुष्यं लोके किंचन विद्यते ७.
ततः सती सा मत्स्पर्शदूषितांगी तपस्विनी ७.
एवं ताभ्यामहं शप्तो ह्यश्वत्थपर्णवद्भयात् ७.
गणोऽहमीश्वरस्यैव दुर्विनीततरो युवाम् ७.
वाचि क्षुरो नावनीतं हृदयं हि द्विजन्मनाम् ७.
त्वयि विप्रतिपन्नस्य त्वमेव शरणं मम ७.
गणाधिपत्यमपि मे जातं परिभवास्पदम् ७.
विदुरेष्यद्धियाऽपायं परतोऽन्ये विवेकिनः ७.
दुर्वीनीतः श्रियं प्राप्य विद्यामैश्वर्यमेव वा ७.
विद्यामदो धनमदस्तृतीयोऽभिजनो मदः ७.
नोदर्कशालिनी बुद्धिर्येषामविजितात्मनाम् ७.
तत्प्रसीद मुनिश्रेष्ठ शापांतं मेऽधुना कुरु ७.
इत्थं वचसि विज्ञप्ते विनीतेनापि वै मया ७.
छन्नकीर्तिसमुद्धारसहायस्त्वं भविष्यसि ७.
इत्यहं मुनिशापेन तदाप्रभृति पर्वते ७.
राज्यं चिरायुरिति मे घृतकम्बलस्य जातिस्मरत्वमधुनापि तथानु भावान् ७.
नाडीजंघबकेनोक्तां वाचमाकर्ण्यभूपतिः ८.
तं निशम्य मुनिर्भूपं दुःखितं साश्रुलोचनम् ८.
विधायाशां महाभाग त्वदंतिकमुपागतौ ८.
निष्पन्नं नास्य तत्कार्यं प्राणानेष मुमुक्षति ८.
तन्मामुपागतोऽहं च त्वां सिद्धं नास्य वांछितम् ८.
आशां कृत्वाभ्युपायातं निराशं नेक्षितुं क्षमाः ८.
प्रार्थितं चामुना हृत्स्थं मया चास्मै प्रतिश्रुतम् ८.
असंपादयतो नार्थं प्रतिज्ञातं ममायुषा ८.
प्रतिश्रुतं कृतं श्लाघ्या दासतांत्यजपक्वणे ८.
मित्रस्नेहस्य पर्यायस्तच्च साप्तपदं स्मृतम् ८.
तदवश्यमहं साकमधुना वह्निसाधनम् ८.
अनुजानीहि मामेतद्दर्शनं तव पश्चिमम् ८.
वज्रवद्दुःसहां वाचं मार्कंडेयसमीरिताम् ८.
यद्येवं तदिदं मित्रं विशंतं ज्वलनेऽधुना ८.