अथान्यस्मिन्दिने साभूद्ब्राह्मण्यथ रजस्वला ७.
इदमन्तरमित्यंतर्विचिंत्याहं प्रहर्षितः ७.
विललाप तदा बाला ह्रियमाणा मयोच्चकैः ७.
बकवृत्तिरयं दुष्टो धर्मकंचुकमाश्रितः ७.
तव शिष्यः पुरा भूत्वा कोप्वेषोद्य मलिम्लुचः ७.
तद्वाक्यसमकालं स प्रबुद्धो गालवो मुनिः ७.
ततश्चित्राकृतिरहं स्तम्भितो मुनिनाऽभवम् ७.
ततः प्रकुपितः प्राह मामभ्येत्याथ गालवः ७.
बकवृत्तिमुपाश्रित्य वंचितोऽहं यतस्त्वया ७.
इति शप्तोऽहमभवं मुनिनाऽधर्ममाश्रितः ७.
न हीदृशमनायुष्यं लोके किंचन विद्यते ७.
ततः सती सा मत्स्पर्शदूषितांगी तपस्विनी ७.
एवं ताभ्यामहं शप्तो ह्यश्वत्थपर्णवद्भयात् ७.
गणोऽहमीश्वरस्यैव दुर्विनीततरो युवाम् ७.
वाचि क्षुरो नावनीतं हृदयं हि द्विजन्मनाम् ७.
त्वयि विप्रतिपन्नस्य त्वमेव शरणं मम ७.
गणाधिपत्यमपि मे जातं परिभवास्पदम् ७.
विदुरेष्यद्धियाऽपायं परतोऽन्ये विवेकिनः ७.
दुर्वीनीतः श्रियं प्राप्य विद्यामैश्वर्यमेव वा ७.
विद्यामदो धनमदस्तृतीयोऽभिजनो मदः ७.
नोदर्कशालिनी बुद्धिर्येषामविजितात्मनाम् ७.
तत्प्रसीद मुनिश्रेष्ठ शापांतं मेऽधुना कुरु ७.
इत्थं वचसि विज्ञप्ते विनीतेनापि वै मया ७.
छन्नकीर्तिसमुद्धारसहायस्त्वं भविष्यसि ७.
इत्यहं मुनिशापेन तदाप्रभृति पर्वते ७.
राज्यं चिरायुरिति मे घृतकम्बलस्य जातिस्मरत्वमधुनापि तथानु भावान् ७.
नाडीजंघबकेनोक्तां वाचमाकर्ण्यभूपतिः ८.
तं निशम्य मुनिर्भूपं दुःखितं साश्रुलोचनम् ८.
विधायाशां महाभाग त्वदंतिकमुपागतौ ८.
निष्पन्नं नास्य तत्कार्यं प्राणानेष मुमुक्षति ८.