ब्राह्मणस्य हि देहोयं नैवैहिकफलप्रियः ७.
तस्य भार्याऽतिरूपेण विजिग्ये विश्ववर्णिनी ७.
हंसगद्गदसंभाषा मत्तमातंगगामिनी ७.
निम्ननाभिर्विधात्रैषा निर्मिता संदिदृक्षुणा ७.
ततोऽविनीतस्तां वीक्ष्य भद्र गालववल्लभाम् विवेकिनोऽपि मुनयस्तावदेव विवेकिनः॥ ७.
यावन्न हरिणाक्षीणामपांगविवरेक्षिताः ७.
इति चेति हरिष्यामि तपसा रक्षितां मुनेः ७.
मम भावी भवेदेषा भार्या मृत्युरुतापि मे ७.
प्राप्यांतरं हरिष्यामि नास्य योग्येयमंगना ७.
नमस्कृत्य वचोऽवोचमिति भाव्यर्थनोदितः ७.
भवेदवश्यं तद्भावि यथा पुंभिः पुरा कृतम् ७.
शिष्योऽहं भवता पाठ्यं कर्णधारं महामुनिम् ७.
नमस्ये चेतनं ब्रह्मा प्रत्यक्षं गालवाख्यया ७.
उपदेशमहामंत्रैर्मां जांगुलिक जीवय ७.
त्वद्वाक्यतीक्ष्णधारेण कुठारेण क्षयं व्रजेत् ७.
छिद्यतां सूत्रधारेण विद्यापरशुनाधुना ७.
समिद्दर्भान्मूलफलं दारूणि जलमेव च ७.
इत्थं पुरा बकाभिख्यं बकवृत्तिमुपाश्रितम् ७.
ततोऽतीव विनीतोऽहं भूत्वा तं ब्राह्मणीयुतम् ७.
स च जानन्मुनिः पत्नीं पात्रभूतामविश्वसन् ७.
अथान्यस्मिन्दिने साभूद्ब्राह्मण्यथ रजस्वला ७.
इदमन्तरमित्यंतर्विचिंत्याहं प्रहर्षितः ७.
विललाप तदा बाला ह्रियमाणा मयोच्चकैः ७.
बकवृत्तिरयं दुष्टो धर्मकंचुकमाश्रितः ७.
तव शिष्यः पुरा भूत्वा कोप्वेषोद्य मलिम्लुचः ७.
तद्वाक्यसमकालं स प्रबुद्धो गालवो मुनिः ७.
ततश्चित्राकृतिरहं स्तम्भितो मुनिनाऽभवम् ७.
ततः प्रकुपितः प्राह मामभ्येत्याथ गालवः ७.
बकवृत्तिमुपाश्रित्य वंचितोऽहं यतस्त्वया ७.
इति शप्तोऽहमभवं मुनिनाऽधर्ममाश्रितः ७.