बकोऽथ मित्रं स्वं वीक्ष्य चिरकालादुपागतम् ७.
कृतसंविदभूत्पूर्वं कुशलस्वागतादिना ७.
मार्कंडेयोथ तं प्राह बकं प्रस्तुतमीप्सितम् ७.
एतस्य मम मित्रस्य तेन ज्ञातेन कारणम् ७.
एतस्य प्राणरक्षार्थं ब्रूहि जानासि चेन्नृपम्॥ ७.
चतुर्दश स्मराम्यस्मि कल्पान्विप्रेंद्र सांप्रतम् ७.
इंद्रद्युम्नो महीपालः कोऽपि नासीन्महीतले ७.
ततः स विस्मयाविष्टस्तस्यायुरिति शुश्रुवान् यदायुरीदृशं दीर्घं संजातमिति विस्मितः॥ ७.
घृतकंबलमाहात्म्यान्मम देवस्य शूलिनः ७.
पुरा जन्मन्यहं बालो ब्राह्मणस्याभवं भुवि ७.
बालको बक इत्येवं प्रतीतोऽतिप्रियः पितुः ७.
अथ मारकतं लिंगं देवतावसरात्पितुः ७.
घृतस्य कुंभे संक्रांतौ मकरस्योत्तरायणे ७.
निर्माल्यापनयं चक्रे तावच्छून्यं शिवालयम् ७.
वत्स क्व नु त्वया लिंगं नूनं विनिहितं वद ७.
ततो मया बालभावाद्भक्ष्यलुब्धेन तत्पितुः ७.
अथ काले तु संप्राप्ते प्रमीतोऽहं नृपालये ७.
घृतकंबलमाहात्म्यान्मकरस्थे दिवाकरे ७.
ततः संस्थापितं लिंगं प्राग्जन्म स्मरता मया ७.
पितृपैतामहं प्राप्य राज्यं शक्त्यनुरूपतः ७.
पूर्वजन्मनि तुष्टोऽहं घृतकंबलपूजया ७.
ततो मया वृतः प्रादाद्गाणपत्यं मदीप्सितम् ७.
तेनैव हि शरिरेण प्रणतं पुरतः स्थितम् ७.
घृतेन पूजां कर्तासौ भावी मम गणः स्फुटम् ७.
प्रतीपपालकंनाम संस्थितं शिवशासनम् ७.
निसर्गचपलां प्राप्य भ्रमरीमिव तां श्रियम् ७.
विचचार तदा मत्तः किलाहं वारणो यथा ७.
विद्यामभिजनं लक्ष्मीं प्राप्य नीचनरो यथा ७.
अथ काले व्यतिक्रांते कियन्मात्रे यदृच्छया ७.
तपस्यति मुनिस्तत्र गालवो भार्यया सह ७.