ततो मे चिंतयानस्य पुनर्जाता मतिस्त्वियम् ५.
यस्मिन्विप्राः संवसंति मूर्तानीव तपांसि च ५.
स्थाने तस्मिन्गमिष्यामीत्युक्त्वाहं चलितस्तदा ५.
अद्राक्षं पुण्यभूमिस्थं ग्रामरत्नमहं महत् ५.
यत्र पुण्यवतां संति शतशः प्रवराश्रमाः ५.
यज्ञभाजां मुनीनां यदुपकारकरं सदा ५.
मुनीनां यत्र परमं स्थानं चाप्यविनाशकृत् ५.
यत्र कृतयुगस्तार्थं बीजं पार्थावशिष्यते ५.
स्थानकं तत्समासाद्य प्रविष्टोऽहं द्विजाश्रमान् ५.
परस्परं चिंतयाना वेदा मूर्तिधरा यथा ५.
विचिक्षिपुर्महात्मानो नभोगतमिवामिषम् ५.
काकारावैः किमतैर्वो यद्यस्ति ज्ञानशालिता ५.
वद ब्राह्मण प्रश्रान्स्वाञ्छ्रुत्वाऽऽधास्यामहे वयम् ५.
अहं पूर्विकया ते वै न्यषेधंत परस्परम् ५.
ततस्तानब्रवं प्रश्रानहं द्वादश पूर्वकान् ५.
किं ते द्विज बालप्रश्नैरमीभिः स्वल्पकैरपि ५.
ततोतिविस्मितश्चाहं मन्यमानः कृतार्थताम् ५.
ततः सुतनुनामा स बालोऽबालोऽभ्युवाच माम् तथापि वच्मि मां यस्मान्निहीनं मन्यते भवान्॥ ५.
अक्षरास्तु द्विपंचाशन्मातृकायाः प्रकीर्तिताः॥ ५.
ॐकारः प्रथमस्तत्र चतुर्दश स्वरास्तथा ५.
विसर्ज्जनीयश्च परो जिह्वामूलीय एव च ५.
इति ते कथिता संख्या अर्थं चैषां श्रृणु द्विज ५.
मिथिलायां प्रवृत्तोऽभूद्ब्राह्मणस्य निवेशने ५.
येन विद्याः प्रपठिता वर्तंते भुवि या द्विज ५.
क्षणमप्यनवच्छिन्नं पठित्वा गेहवानभूत् ५.
जडवद्वर्त्तमानः स मातृकां प्रत्यपद्यत ५.
ततः पिता खिन्नरूपी जडं तं समभाषत ५.
अथान्यस्मै प्रदास्यामि कर्णावुत्पाटयामि ते॥ ५.
तात किं मोदकार्थाय पठ्यते लोभहेतवे ५.
एवं ते वदमानस्य आयुर्भवतु ब्रह्मणः ५.