कुमारगीता गाथात्र श्रूयतां मुनिसत्तमाः १.
मध्वाचारस्तं भतीर्थं यो निषेवेत मानवः १.
ब्रह्मलोकाद्विष्णुलोकस्तस्मादपि शिवस्य च १.
अत्राश्चर्यकथा या च फाल्गुनस्य पुरेरिता १.
पुरा निमित्ते कस्मिंश्चित्करीटी मणिकूटतः १.
वर्जयंति सदा यानि भयात्तीर्थानि तापसाः १.
स्तंभेशस्य द्वितीयं च सौभद्रस्य मुनेः प्रियम् १.
चतुर्थं च महाकालं करंधम नृपप्रिययम् १.
एतानि पंच तीर्थानि ददर्श कुरुपुंगवः १.
दृष्ट्वा पार्श्वे नारदीयानपृच्छत महामुनीन् १.
किमर्थं ब्रूत वर्ज्यंते सदैव ब्रह्मवादिभिः तापसा ऊचुः १.
अत एतानि वर्ज्यंते तीर्थानि कुरुनंदन १.
ततस्तं तापसाः प्रोचुत्हंतुं नार्हसि फाल्गुन १.
तत्त्व द्वारशवर्षाणि तीर्थानामर्बुदेष्वपि १.
यदुक्तं करुणासारैः सारं किं तदिहोच्यताम् १.
धर्मकामं हि मनुजं यो वारयति मंदधीः १.
यज्जीवितं चाचिरांशुसमानक्षणभंगुरम् १.
जीवितं च धनं दाराः पुत्राः क्षेत्रगृहाणि च १.
एवं ते ब्रुवतः पार्थ दीर्घमायुः प्रवर्धताम् १.
एवमुक्तः प्रणम्यैतानाशीर्भिरभिसंस्तुतः १.
ततः सौभद्रमासाद्य महर्षेस्तीर्थुमुत्तमम् १.
अथ तं पुरुषव्याघ्रमंतर्जलचरो महान् १.
तमादायैव कौतेयो विस्फुरंतं जलेचरम् १.
उद्धृतश्चैव तु ग्राहः सोऽर्जुनेन यशस्विना १.
दीप्यमानशिखा विप्रा दिव्यरूपा मनोरमा १.
तां स्त्रियं परमप्रीत इदं वचनमब्रवीत् १.
किमर्थं च महात्पापमिदं कृतवती ह्यसि नार्युवाच १.
इष्टा धनपतेर्नित्यं वर्चानाम महाबल १.
ताभिः सार्धं प्रयातास्मि देवराजनिवेशनात् १.
रूपवंतमधीयानमेकमेकांतचारिणम् १.