xxxवात्त्वयाराधित एव एष शिवः पराणां परमः परात्मा॥ ३४.
भृंगिणेत्येवमुक्ता सा ह्युवाच किपिता भृशम् ३४.
हं भृंगिन्पक्षपातित्वाद्यदुक्तं वचनं मम ३४.
अहं शिवात्मिका मूढ शिवो नित्यं मयि स्थितः ३४.
श्रुतं च वाक्यं शुभदं पार्वत्या भृंगिणा तदा ३४.
पुतुर्यज्ञे च दक्षस्य शिवनिंदा त्वया श्रुता ३४.
तत्क्षणादेव नन्वंगि ह्यधुना किं कृतं त्वया ३४.१०६ कथं वा पर्वतश्रेष्ठाज्जाता से वरवर्णिनि ३४.
सप्रेमा च शिवे भक्तिस्तव नास्तीह संप्रातम् ३४.
शिवात्परतरं नान्यत्त्रिषु लोकेषु विद्यते ३४.
भक्तासि त्वं महादेवि महाभाग्यवतां वरे ३४.
शिवो वरेण्यः सर्वेशो नान्यथा कर्तुमर्हसि ३४.
रे भृंगिन्मौनमालंब्य स्थिरो भवाथ वा व्रज ३४.
तपसा केन चानीतः कया चापि शिवो ह्ययम् ३४.
कोऽसि त्वं केन युक्तोऽसि कस्माच्च बहु भाषसे ३४.
भृंगिणोक्ता तिरस्कृत्य तदा शापं ददौ सती ३४.
एवमुक्त्वा तदा देवी पार्वती शंकरप्रिया ३४.
कर गृह्य च तन्वंगी भुजंगं वासुकिं तथा ३४.
शंभोर्जग्राह कुपिता भूषणानि त्वरान्विता ३४.
कंबलाश्वतरौ नागौ महेशकृतभूषणौ ३४.
कौपीनाच्छा दनं तस्या च्छलोक्त्या च प्रहस्य वै ३४.
पराङ्गमुखाश्च संजाता भृङ्गी चैव महातपाः ३४.
एते चान्ये च बहवो गणास्ते दुःखिनोऽभवन् ३४.
उवाच वाक्यं रुषितः पार्वतीं प्रति शंकरः॥ ३४.
उपहासं प्रकुर्वंति सर्वे हि ऋषयो भृशम् ३४.
उपहासपराः सर्वे किं त्वयाद्य कृतं शुभे ३४.
त्वया जितो ह्यहं सुभ्रु यदि जानासि तत्त्वतः देहि कौपी नामात्रं मे नान्यथा कर्तुमर्हसि॥ ३४.
एवमुक्ता सती तेन शंभुना योगिना तदा ३४.
किं कौपीनेन ते कार्यं मुनिना भावितात्मना ३४.
भिक्षाटनमिषेणैव ऋषिपत्न्यो विरोहिताः ३४.
कौपीनं पतितं तत्र मुनिभिर्नान्यथोदितम् ३४.