एक एव परं ज्योतिस्तेषामपि च यन्महः ३४.
कथं त्वया जितो देवि ह्यजेयो भुवनत्रये ३४.
नारदेनैवमुक्ता सा कुपिता पार्वती भृशम् ३४.
चापल्याच्च न वक्त्व्यं ब्रह्मपुत्र नमोस्तु ते ३४.
कथं शिवो हि देवर्ष उक्तोऽतो हि त्वया बहु ३४.
मया लब्धप्रतिष्ठोऽयं जातो नास्त्यत्र संशयः॥ ३४.
एवं बहुविधं श्रुत्वा नारदो मौनमाश्रयत् ३४.
त्वया बहु न वक्तव्यं पुनरेव च भामिनि ३४.
स्त्रीभावयुक्तासि वरानने त्वं देवं न जानासि परं पराणाम् ३४.
यथा कृतं तेन पिनाकिना पुरा एतत्स्मृतं किं सुभगे वदस्व नः ३४.
xxxवात्त्वयाराधित एव एष शिवः पराणां परमः परात्मा॥ ३४.
भृंगिणेत्येवमुक्ता सा ह्युवाच किपिता भृशम् ३४.
हं भृंगिन्पक्षपातित्वाद्यदुक्तं वचनं मम ३४.
अहं शिवात्मिका मूढ शिवो नित्यं मयि स्थितः ३४.
श्रुतं च वाक्यं शुभदं पार्वत्या भृंगिणा तदा ३४.
पुतुर्यज्ञे च दक्षस्य शिवनिंदा त्वया श्रुता ३४.
तत्क्षणादेव नन्वंगि ह्यधुना किं कृतं त्वया ३४.१०६ कथं वा पर्वतश्रेष्ठाज्जाता से वरवर्णिनि ३४.
सप्रेमा च शिवे भक्तिस्तव नास्तीह संप्रातम् ३४.
शिवात्परतरं नान्यत्त्रिषु लोकेषु विद्यते ३४.
भक्तासि त्वं महादेवि महाभाग्यवतां वरे ३४.
शिवो वरेण्यः सर्वेशो नान्यथा कर्तुमर्हसि ३४.
रे भृंगिन्मौनमालंब्य स्थिरो भवाथ वा व्रज ३४.
तपसा केन चानीतः कया चापि शिवो ह्ययम् ३४.
कोऽसि त्वं केन युक्तोऽसि कस्माच्च बहु भाषसे ३४.
भृंगिणोक्ता तिरस्कृत्य तदा शापं ददौ सती ३४.
एवमुक्त्वा तदा देवी पार्वती शंकरप्रिया ३४.
कर गृह्य च तन्वंगी भुजंगं वासुकिं तथा ३४.
शंभोर्जग्राह कुपिता भूषणानि त्वरान्विता ३४.
कंबलाश्वतरौ नागौ महेशकृतभूषणौ ३४.
कौपीनाच्छा दनं तस्या च्छलोक्त्या च प्रहस्य वै ३४.