एवं विज्ञापितस्तेन ह्युवाच परमेश्वरः ३२.
भक्षणार्थं तव विभो सोऽयं क्रूरोऽधुनाऽऽगतः ३२.
बहूनां क्षेममन्विच्छंस्तवार्थेऽन्हं विशेषतः॥ ३२.
ये पापिनो ह्यधर्मिष्ठा लोकसंहारकारकाः वाक्यं निशम्य रुद्रस्य श्वेतो वचनमब्रवीत्॥ ३२.
कालेनैव हि लोकोऽयं पुण्यमाचरते सदा ३२.
उपासनारताः केचिज्ज्ञानिनो हि तथा परे ३२.
कालो हि हर्ता च चराचराणां तथा ह्यसौ पालकोऽप्यद्वितीयः ३२.
यदि सृष्टिपरोऽसि त्वं कालं जीवय सत्वरम् ३२.
तर्ह्येवं कुरु शंभो त्वं कालस्य च महात्मनः ३२.
इति विज्ञापितस्तेन राज्ञा शंभुः प्रतापिना ३२.
शंभुः प्रहस्याथ तदा महेशः संजीवयामास पिनाकपाणिः ३२.
उपस्थितोऽसौ त्वथ लज्जमानस्तुष्टाव देवं वृषभध्वजं तम् ३२.
कालांतक त्रिपुरेश त्रिपुरांतकर प्रभो ३२.
दक्षयज्ञविनाशश्च कृतो हि परमाद्भुतः ३२.
ग्रसितं तत्त्वया शंभो अन्येषामपि दुर्द्धरम् ३२.
लयनाल्लिंगमित्युक्तं सर्वैरपि सुरा सुरैः ३२.
लिंगस्य देवदेवस्य महिमानं परस्य च नमस्ते शितिकण्ठाय नमस्तस्मै कपर्दिने॥ ३२.
नमोनमः कारणकारणाय ते नमोनमो मंगलमंगलात्मने ३२.
त्वमेव सर्वं जगदेवबंधो वेदांतवेद्योऽसि महानुभावः ३२.
त्वं पासि लुंपसि जगत्त्रितयं महेश स्रष्टासि भूतपतिरेव न कश्चिदन्यः॥ ३२.
इति स्तुतस्तदा तेन कालेन जगदीश्वरः ३२.
मनुष्यलोके सकले नान्यस्त्वत्तो हि विद्यते ३२.
मया हतमिदं विश्वं जगदेतच्चराचरम् ३२.
स हि ते चानुगो जातो महाराज प्रयच्छ मे ३२.
एवमुक्तस्तदा तेन श्वेतः कालेन चैव हि ३२.
शिवस्य परमं रूपं त्वमेको नास्ति संशयः ३२.
तस्मात्पूज्यतमोऽसि त्वं सर्वेषां च नियामकः व्रजंति विविधैर्भार्वैरात्मलक्षणतत्पराः॥ ३२.
तेनैवं रक्षिततः कालो राज्ञा परमधर्मिणा ३२.
तदा यमेन स्तवितो मृत्युना यमदूतकैः ययौ स्वमालयं विप्रा मेने स्वं जनितं पुनः॥ ३२.
मायया सह पत्न्या च शिवस्य चरितं महत् ३२.