निशम्य वचनं तेषां मुनीनां लोमशोऽब्रवीत्॥ ३२.
आकर्ण्यतां महाभागाश्चरितं परमाद्भुतम् मतिर्द्धिर्मे समुत्पन्ना श्वेतस्य च महात्मनः॥ ३२.
पृथिवीं पालयामास प्रजा धर्मेण पालयन् ३२.
राज्यं शशासाथ स शक्तितो नृपो भक्त्या तदा चैव समर्चयत्सदा ३२.
आयुस्तस्य परिक्षीणमर्चतः परमेश्वरम् ३२.
वाणी शिवकथायुक्ता परमाश्चर्यसंयुता ३२.
तस्य राज्ञो न बाधंते तथा चोपद्रवास्त्वमी ३२.
अकृष्टपच्यौषधयस्तस्य राज्ञोऽभवन्भुवि ३२.
न पुत्रमरणे दुःखं नापमानं न मारकाः ३२.
एवं बहुतरः कालस्तस्य राज्ञो महात्मनः ३२.
एकदा पूजमानं तं शंकरं परमार्थदम् ३२.
वचनाच्चित्रगुप्तस्य श्वेत आनीयतामिति ३२.
राजानं नेतुकामास्ते पाशहस्ता महाभयाः ३२.
न चक्रिरे तदा दूता आज्ञां धर्मस्य चैव हि ३२.
उद्धृत्य दंडं सहसा नेतुकामस्तदा नृपम् ३२.
शिवभक्तियुतं शांतं केवलं ज्ञानसंयुतम् ३२.
चित्रस्थो ह्यभवत्स्द्यः प्रेतराजोऽतिविह्वलः ३२.
आगतस्तत्क्षणादेव नृपं प्रति रुषान्वितः ३२.
तावत्तं ददृशे सोऽपि स्थितं द्वारि भयावृतम् ३२.
कस्मात्त्वया धरमराज नो नीतोऽयं नृपो महान् ३२.
कालात्ययो न कर्त्तव्यो वचनान्मम सुव्रत ३२.
तवाज्ञां च करिष्यामि नात्र कार्या विचारणा ३२.
चित्रस्था इव तिष्ठाम भयाद्देवस्य शूलिनः राजानं हंतुमारेभे त्वरितः खड्गमाददे॥ ३२.
त्रिगुणाष्टाक्रसंकाशं प्रविवेश शिवालयम् स्वभक्तं हंतुकामोसौ श्वेतराजानमुत्तमम्॥ ३२.
ध्यानस्थितं चात्मनि तं विशुद्धज्ञानप्रदीपेन विशुद्धचित्तम् ३२.
एवंविधं तं प्रसमीक्ष्य कालं संचिंत्यमानं मनसाऽचलेन ३२.
सदाशिवेन दृष्टोऽसौ कालः कालांतकेन च ३२.
नंदिकेश्वरमध्यस्थो यावद्दृष्टो निजांतिके ३२.
निरीक्षितस्तृतीयेन चक्षुषा परमेष्ठिना ३२.
ददाह तं कालमनेकवर्णं व्यात्ताननं भीमबहूग्ररूपम् ३२.