अकरोन्मय्यविश्वासं लिंगरूपे गले स्थिते
मामेवाभ्यर्चयन्ध्यायन्गणनाथत्वमावसन्
चिरं मल्लिंगधृग्यस्मात्सिद्धिरस्यापि देव्यतः
न कर्त्तव्यं सदा भक्तैस्तस्माद्वै मुक्तिकांक्षिभिः
न तादृशं फलं दत्ते वज्रवत्तं निहंति च 1.3.1.12.
सफला नयनावाप्तिः सर्वदोषविनाशनात्
त्वामपीतकुचां चक्रे वत्सलां भक्तरक्षिणीम्
प्रायश्चित्ताभिधानेन भवापीतकुचाभिधा
भज मां करुणामूर्तिरपीतकुचनायिका
प्रणम्य प्रार्थितवती प्रोवाच च तमंबिका
एतत्ते दर्शितं तेजो दृष्टं देवैश्च मानवैः
नक्षत्रे कृत्तिकाख्येऽस्मिंस्तेजस्ते दृश्यतां परम्
दृष्ट्वा समस्तैर्दुरितैर्मुच्यतां सर्वजंतवः
प्रदक्षिणं चकारैनं सखीभिः सा ततोंऽबिका
अरुणाद्रिमयं लिंगं चक्रे मरकतप्रभम् 1.3.1.12.
तस्तार परितो भूमिं पद्मपत्रैः सपल्लवैः
अर्चयन्तीव शोणाद्रिमभितो दृष्टिकांतिभिः
प्रसादिता मातृगणैर्गंधदानविभूषणैः
वहन्तीभिः सुरस्त्रीभिर्वृता मुनिवधूयुता
कांक्षन्ती शिवसायुज्यं विवाहाग्निमिवाद्रिजा
प्रेषिता शंभुना देवाः परिवव्रुः सुरेश्वराः
सर्वदिक्पालकांताभिः समेता शैलबालिका
अद्रिनाथस्वरूपस्य शीतत्वमिव कुर्वती
दुष्करस्योदवासस्य बोधयन्तीव साधुताम्
क्रीडामिव पुराभ्यस्तां तपसापि च संगता 1.3.1.12.
संचिंत्य चोभयोः कर्तुं शीतलत्वं जले स्थिता
आधिक्यमथ लोकस्य वक्तुकामा स्वयं स्थिता
अधिगम्य तपस्तस्य शांतिं कर्तुमिव स्थिता
क्षालयंतीव लिंगं तदमलैस्तीर्थवारिभिः
अपीतकुचनाथेशशोणाद्रीश्वरतुष्टये