शौनकस्य वचः श्रुत्वा उवाच चरितं तदा ३१.
ह्ताव तं तारकं संख्ये देवानामजयं ततः ३१.
महिमा हि कुमारस्य सर्वशास्त्रेषु कथ्यते ३१.
तथोपनिषदैश्चैव मीमांसाद्वितयेन तु ३१.
यो हि दर्शनमात्रेण पुनाति सकलं जगत् ३१.
ब्रह्माणं च पुरस्कृत्य विष्णुं चैव सवासवम् तृष्टाव प्रयतो भूत्वा दक्षिणाशापतिः स्वयम्॥ ३१.
नमो भर्गाय देवाय देवानां पतये नमः ३१.
नीलकंठाय शर्वाय व्योमावयवरूपिणे ३१.
यमेन स्तूयमानो हि उवाच प्रभुरीश्वरः ३१.
श्रूयतां देवदेवेश वाक्य वाक्यविशारद ३१.
कर्मणा परमेणैव ब्रह्मा लोकपितामहः ३१.
तथा विष्णुर्हि भगवान्वेदवेद्यः सनातनः ३१.
ददाति केवलं भावं येन कैवल्यमाप्नुयुः ३१.
ददाति तुष्टो वै भोगं तथा स्वर्गादिसंपदः ३१.
गणेशो हि महादेव अर्घ्यपाद्यादिचंदनैः ३१.
तथान्ये लोकपाः सर्वे यथाशक्त्या फलप्रदाः ३१.
महदाश्चर्य संभूतं सर्वेषां प्राणिनामिह ३१.
दर्शनाच्च कुमारस्य सर्वे स्वर्गैकसो नराः ३१.
मया किं क्रियतां देव कार्याकार्यव्यवस्थितौ ३१.
जितेंद्रिया अलुब्धाश्च कामरागविवर्जिताः ३१.
यां गतिं यांति वै शंभो सर्वे सुकृतिनोपि हि ३१.
कुमारस्य च देवेश महदाश्चर्यकर्मणः ३१.
शिवस्य तनयं दृष्ट्वा ते यांति स्वकुलैः सह ३१.
कुमारदर्शनात्सर्वे श्वपचा अपि यांति वै ३१.
यमस्य वचनं श्रुत्वा शंकरो वाक्यमब्रवीत्॥ ३१.
येषां त्वंतगतं पापं जनानां पुण्यकर्मणाम् ३१.
सत्तीर्थगमनायैव दर्शनार्थं सतामिह ३१.
बहूनां जन्मनामंते मयि भावोऽनुवर्त्तते ३१.
तस्मात्सुकृतिनः सर्वे येषां भावोऽनुवर्त्ते ३१.
स्त्रीबालशूद्राः श्वपचाधमाश्च प्राग्जन्मसंस्कारवशाद्धि धर्म्म ३१.