जातस्तदा महाबाहुस्त्रैलोक्यक्षयकारकः २९.
महारूढा दंशिताश्च करालास्ते प्रहारिणः २९.
एवं निहन्यमाना वै गणास्ते रणमण्डले २९.
नान्यो हंतास्य पापस्य त्वद्विना कृत्तिकासुत २९.
तारकस्य वधार्थाय उत्पन्नोऽसि शिवात्मज २९.
तच्छ्रुत्वा भगवान्क्रुद्धः पार्वतीनन्दनो महान् २९.
मया निरीक्ष्यते सम्यक्चित्रयुद्धं महात्मनाम् २९.
केऽस्मदीयाः परे चैव न जानामि कथंचन २९.
कुमारस्य वचः श्रुत्वा नारदो वाक्यमब्रवीत्॥ २९.
कुमारोऽसि महाबाहो शंकरस्यांशसंभवः २९.
तारकेण पुरा वीर तपस्तप्तं सुदारुणम् २९.
तपसा तेन चोग्रेण अजेयत्वमवाप्तवान् २९.
त्रैलोक्यं च जितं सर्वं ह्यनेनैव रदुरात्मना २९.
सर्वेषां शं विधातव्यं त्वया नाथेन चाद्य वै विमाना दवतीर्याथ पदातिः परमोऽभवत्॥ २९.
पद्म्यां तदासौ परिधावमानः शिवात्मजोयं च कुमाररूपी २९.
दृष्ट्वा तमायांतमतीव चंडमव्यक्तरूपं बलिनां वरिष्ठम् २९.
अनेन सार्द्धं ह्यहमेव वीरो योत्स्यामि सर्वानहमेव वीरान् २९.
इत्येवमुक्त्वा सततं महाबलः कुमारमुद्दिश्य ययौ च योद्धम् २९.
कुमारो मेग्रतश्चाद्य भवद्भिश्च कथं कृतः २९.
पुरा येन कृतं कर्म विदितं सर्वमेव तत् २९.
कश्यपस्यात्मजेनैव बहुरूपो हतोऽसुरः २९.
कुमारं हंतुमोसौ देवेंद्रो बलघातकः २९.
पुरा हतास्त्वया विप्रा दक्षयज्ञे ह्यनेकशः दर्शयिष्यामि ते वीर रणे रणविशारद॥ २९.
इत्येवमुक्त्वा स तदा महात्मा दैत्याधिपो वीरवरः स एकः २९.
इति परमरुषभिभूतो दितितनयः परीवृतोऽसुरेंद्रैः २९.
वल्गमानं तमायांतं तारका सुरमोजसा ३०.
तेन वज्रप्रहारेण तारको विह्वलीकृतः पतितोऽपि समुत्थाय शक्त्या तं प्राहरद्द्विपम्॥ ३०.
पुरंदरं गजस्थं हि अपातया भूतले ३०.
तारकेणापि तत्रैव यत्कृतं तच्छृणु प्रभो ३०.
हतं देवेंद्रमालोक्य तारको रिपुसूदनः ३०.