तारकस्य वचः श्रुत्वा मुचुकुंदोऽभ्यभाषत २९.
दृष्ट्वा मे खड्गसंपातं न त्वं तिष्ठसि चाग्रतः २९.
एवमुक्त्वा तदा वीरो मुचुकुंदो महाबलः मांधातुस्तनयस्तत्र पपात रणमंडले॥ २९.
पतितस्तत्क्षणादेव चोत्थितः परवीरहा॥ २९.
स सज्जमानोतिमहाबलो वै हंतुं तदा दैत्यपतिं च तारकम् २९.
स तारकं योद्धकामस्तरस्वी रुषान्वितोत्फुल्लविलोचनो महान् २९.
न तारको हन्यते मानुषेण तस्मादेतन्मा विमोचीर्महास्त्रम्॥ २९.
निशम्य वचनं तस्य देवर्षेर्नारदस्य च २९.
तदोवाच महातेजा नारदो दिव्यदर्शनः २९.
तस्माद्भवद्भिः स्थातव्यमैकपद्येन युध्यताम् २९.
निशम्य वाक्यं च मनोहरं शुभं ह्युदीरितं तेन महाप्रभेण २९.
ततो दुंदुभयो नेदुः शंखाश्च कृतनिश्चयाः २९.
जगर्जुरसुरास्तत्र देवान्प्रति कृतोद्यमाः २९.
गणैर्बहुभिरासाद्य तारकं च महाबलम् २९.
तदा ते प्रमथाः सर्वे पुरस्कृत्य कुमारकम् २९.
त्रिशूलैर्ऋष्टिभिः पाशैः खड्गैः परशुपाट्टिशैः २९.
तारको वीरभद्रेण त्रिशूलेन हतो भृशम् २९.
उत्थाय च मुहूर्त्ताच्च तारको दैत्यपुंगवः २९.
स शक्तिं च महातेजा वीरभद्रो हि तारकम् २९.
एवं संयुध्यमानौ तौ जघ्नतुश्चेतरेतरम् २९.
सुरास्तत्रैव समरे प्रेक्षकाह्यभवंस्तदा २९.
तथा डमरूनादेन व्याप्तमासीज्जगत्त्रयम् २९.
शुशुभातेऽतिसंरब्धौ प्रहारैर्जरीकृतौ २९.
नारदेन तदा ख्यातो वीरभद्रस्य तद्वधः २९.
नारदेन यदुक्तं हि तारकस्य वधं प्रति २९.
एवं प्रयुध्यमानौ तौ जघ्नतुश्चेतरेतरम् २९.
एवं तदा तौ भुवि युध्यमानौ महात्मना ज्ञानवतां वरेण २९.
तथा निशम्य तद्वाक्यं नारदस्य मुखोद्गतम् २९.
तारकं च वधिष्यामि पश्य मेऽद्य पराक्रमम् ते पापिनो ह्यधर्मिष्ठा विमृशंतिरणं गताः॥ २९.
भीरवस्ते तु विज्ञेया न वाच्यास्ते कदाचन २९.