पार्वत्यां शंकराज्जातो देवकार्यार्थसिद्धये २८.
गुहेनोक्तास्तदा सर्वा ऋषिपत्न्यश्च कृत्तिकाः २८.
तथा मातृगणस्तेन स्वामिना स्थापितो दिवि २८.
इंद्रं प्रोवाच भगवान्कुमारः शंकरात्मजः २८.
इंद्रेणोक्तः कुमारो हि तारकेण प्रपीडिताः २८.
किं पृच्छसि महाभाग अस्मान्पदपरिच्युतान् प्रहस्येंद्रं प्रति तदा मा भैषीत्यभयं ददौ॥ २८.
यावत्कथयतस्तस्य शांकरेश्च महात्नः २८.
आजगाम महादैत्यो दैत्यसेनाभिरावृतः २८.
रणकर्कशतूर्याणि डिंडिमान्यद्भुतानि च २८.
वाद्यभेदा आवाद्यंत तस्मिन्दैत्यसमागमे २८.
उवाच नारदो वाक्यं तारकं देवकण्टकम्॥ २८.
पुरा देवैः कृतो यत्नो वधार्थं नात्र संशयः २८.
कुमारोऽयं च शर्वस्य तवार्थं चोपपादितः २८.
नारदोक्तं निशम्याथ तारकः प्रहसन्निव २८.
मम वाक्यं महर्षे त्वं वद शीघ्रं यथातथम् २८.
मूढभावं समाश्रित्य कर्तुमिच्छसि नान्यथा २८.
तत्प्रभावेऽमरावत्यां स्थितोऽसि त्वं न चान्यथा २८.
त्वां हनिष्याम्यहं मन्दलोकपालैः सहैव हि २८.
तथेति मत्वा भगवान्स नारदो ययौ सुराञ्छक्रपुरोगमांश्च २८.
भवद्भिः श्रूयतां देवा वचनं मम नान्यथा २८.
त्वां हनिष्यामि रे मूढ नान्यथा मम भाषितम्॥ २८.
मुचुकुन्दं समासाद्य लोकपालैश्च पूजितः २८.
तस्य वाक्यं निशम्योचुः सर्वे देवाः सवासवाः २८.
जानासि त्वं हि देवर्षे कुमारस्य बलाबलम् २८.
प्रहस्य नारदो वाक्यमुवाच तस्य सन्निधौ २८.
जानीध्वममराः सर्वे कुमारं जयिनं सुराः २८.
नारदस्य वचः श्रुत्वा सर्वे देवा मुदान्विताः २८.
कुमारं गजमारोप्य देवेन्द्रो ह्यग्रगोऽभवत् २८.
तदा दुन्दुभयो नेदुर्भेरीतूर्याण्यनेकशः २८.
गजं दत्त्वा महेंद्राय कुमारो यानमारुहत् विचित्रचित्रं सुमहत्तथाश्चर्यसमन्वितम्॥ २८.