ततो वृषभमारुह्य ययौ गिरिजया सह २७.
तदा शंखाश्च भेर्यश्च नेदुस्तूर्यीण्यनेकशः॥ २७.
तदानीमेव सर्वेशं वीरभद्रादयो गणाः वादयन्तश्च वाद्यानि ततानि विततानि च॥ २७.
केचिन्नृत्यपरास्तत्र गायकाश्च तथा परे २७.
एवंविधास्ते सुरसिद्धयक्षा गंधर्वविद्याधरपन्नगा ह्यमी २७.
यावत्समीक्षयामासुर्गांगेयं शंकरोपमम् २७.
तत्तोजसावृतं बालं तप्तचामीकरप्रभम् २७.
चारुप्रसन्न वदनं तथा सर्वागसुंदरम् २७.
ववंदिरे तदा बालं कुमारं सूर्यवर्चसम् २७.
परिवार्योपतस्थुस्ते वामदक्षिणभागतः २७.
ऋषयो यक्षगंधर्वाः परिवार्य कुमारकम् २७.
प्रणेमुः शिरसा चान्ये मत्वा स्वामिनमव्ययम् एवमभ्युदये तस्मिन्नृषयः शांतिमापठम्॥ २७.
एतस्मिन्नंतरे यातः शंकरो गिरिजापतिः २७.
पुत्रं निरैक्षत तदा जगदेकबंधुः प्रीत्या युतः परमया सह वै भवान्या २७.
उपगुह्य गुहं तत्र पार्वती जातसंभ्रमा २७.
तदा नीराजितो देवैः सकलत्रैर्मुदान्वितैः २७.
ऋषयो ब्रह्मगोषेण गीतेनैव च गायकाः २७.
स्वमंकमारेप्य तदा गिरीशः कुमारकं तं प्रभया महाप्रभम् २७.
दंपती तौ तदा तत्र ऐकपद्येन नंदतुः २७.
कुमारः क्रीडयामास उत्संगे शंकरस्य च २७.
मुखं प्रपीडयित्वाऽसौ पाणीनगणयत्तदा २७.
प्रहस्य भगवाञ्छंभुरुवाच गिरिजां तदा॥ २७.
मंदस्मितेन च तदा भगवान्महेशः प्राप्तो मुदंच परमां गिरिजासमेतः २७.
कुमारं स्वांकमारोप्य उवाच जगदीश्वरः २८.
किं कार्यं कथ्यतां देवाः कुमारेणाधुना मम २८.
तारकाद्भयमुत्पन्नं सर्वेषां जगतां विभो २८.
कुमारेण हतोऽद्यैव तारको भविता प्रभो २८.
तथेति मत्वा सहसा निर्जग्मुस्ते तदा सुराः २८.
सर्वे मिलित्वा सहसा ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः २८.
सैन्येन महता चैव ययौ योद्धुं सुरान्प्रति २८.