वयं सर्वे मर्तुकामा रेतसानेन पीडिताः २७.
शरणं शंकरं याताः परित्रातुं कृतोद्वहाः सुखिनः स्याम सर्वे निर्भयाश्च त्रिविष्टपे॥ २७.
एवं विष्टभ्यमानानां सर्वेषां भयमागतम् २७.
त्रिवर्गो हि यथा पुंसां कृतो हि सुपरिष्कृतः २७.
तस्मात्तद्वै बलं मत्वा सर्वेषामपि देहिनाम् २७.
तथा निशम्य देवानां परेशः परिदेवनम् २७.
स्तूयतां वै महादेवो महेशः कार्यगौरवात्॥ २७.
तथेति गत्वा ते सर्वे देवा विष्णुपुरोगमाः २७.
ॐनमो भर्गाय देवाय नीलकंठाय मीढुषे २७.
त्रिस्वराय त्रिमात्राय त्रिवेदाय त्रिमूर्त्तये २७.
त्राहित्राहि महादेव रेतसो जगतः पते॥ २७.
ब्रह्मणा तु स्तुतो यावत्तावद्देवो वृषध्वजः २७.
दृष्टस्तदानीं जगदेकबंधुर्महात्मभिर्देववरैः सुपूजितः २७.
स्तुवतां चैव देवानामुवाच परमेश्वरः २७.
वमनं वै भवद्भिश्च कार्यमद्यैव भोःसुराः वेमुः सर्वे तदा विप्रास्तद्रेतः शंकरस्य च॥ २७.
ऐकपद्येन तद्रेतो महापर्वतसन्निभम् २७.
सर्वे च सुखिनो जाता इंद्राद्या देवतागणाः २७.
तेनाग्निनापि चोक्तस्तु शंकरो लोकशंकरः २७.
तद्ब्रूहि मे प्रभोऽद्य त्वं येनाहं सर्वदा सुखी २७.
तदोवाच शिवः साक्षाद्देवानामिह श्रृण्वताम् २७.
उवाच शंकरं देवं भवत्तेजो दुरासदम् २७.
ततः प्रोवाच भगवानग्निं प्रति महेश्वरः २७.
तथेति मत्वा वचनं महाप्रभः स जातवेदाः परमेण वर्चसा २७.
तदा प्रातः समुत्थाय प्रातः स्नानपराः स्त्रियः २७.
दृष्ट्वा प्रज्वलितं तत्र सर्वास्ताः शीतकर्षिताः २७.
तया निवारिताश्चापि तास्तेपुः कृत्तिकाः स्वयम् विविशू रोमकूपेषु तासां तत्रैव सत्वरम्॥ २७.
नीरेतोग्निस्तदा जातो विश्रांतः स्वयमेव हि॥ २७.
ततस्ता ऋषिभार्या हि ययुः स्वभवनं प्रति २७.
तदानीमेव ताः सर्वा व्यभिचारेण दुःखिताः २७.
एकपद्येन तद्रेतस्तप्तचामीकरप्रभम् २७.