अथ ते पर्वतश्रेष्ठा मेर्वाद्या जातसंभ्रमाः २६.
कन्यादानं क्रियतां चाद्य शैल श्रीमाञ्छम्भुर्भाग्यतस्तेऽद्य लब्धः २६.
तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां सुहृदां वै हिमालयः इमां कन्यां तुभ्यमहं ददामि परमेश्वर॥ २६.
भार्यार्थं प्रतिगृह्णीष्वमंत्रेणानेन दत्तवान् कन्या दत्ता महेशाय गिरींद्रेण महात्मना॥ २६.
वेद्यां च बहिरानीतौ दंपतीव कमलेक्षणौ २६.
आचार्येणाथ तत्रैव कश्यपेन महात्मना २६.
ब्रह्मा ब्रह्मासनगतो बभूव शिवसन्निधौ २६.
ऊचुः परस्परं तत्र नानादर्शनवेदिनः २६.
एवमेव न चाप्येवमेवमेव न चान्यथा २६.
इत्येवं ब्रुवतां शब्दः श्रूयते शिवसन्निधौ तत्त्वज्ञानविहीनास्ते केवलं वेदबुद्धयः॥ २६.
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा परस्परजयैषिणाम् २६.
यूयं सर्वे वादिनश्च वेदवादरतास्तथा २६.
आत्मानं परमात्मानं पराणां परमं च तत् यस्मिन्निलीयते विश्वं तस्मै सर्वात्मने नमः॥ २६.
सोऽयमास्तेऽधुना गेहे पर्वतेंद्रस्य भो द्विजाः २६.
एवमुक्तास्तदा तेन नारदेन द्विजोत्तमाः २६.
वर्त्तमाने च यज्ञे च ब्रह्मा लोकपितामहः २६.
दर्शनात्स्खलितः सद्यो बभूवांबुजसंभवः २६.
रेतसा क्षरमाणेन लज्जितोऽभूत्पितामहः २६.
बहवश्चर्षयो जाता वालखिल्याः सहस्रशः २६.
नारदेन तदोक्तास्ते वालखिल्याः प्रकोपिना २६.
न स्थातव्यं भवद्भिश्च भवतां न प्रयोजनम् नारदेन समादिष्टा ययुः सर्वे त्वरान्विताः॥ २६.
नारदेन ततो ब्रह्माऽऽश्वासितो वचनैः शुभैः २६.
महेशस्य तथा विप्राः शांतिपाठपरा बभुः २६.
ततो नीराजितो देवो देवपत्नीभिरुत्तमः २६.
तथा गिरीन्द्रस्य मनोरमाः शुभा नीराजयामासुरथैव योषितः २६.
रत्नानि च महार्हाणि ददौ तेभ्यो महामनाः २६.
बभौ तदानीं सुरसिद्धसंघैर्वेद्यां स्थितोऽसौ सकलत्रको विभुः २६.
एतस्मिन्नंतरे तत्र ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः २६.
सर्वान्समभ्यर्च्य तदा महात्मा महान्गिरीशः परमेण वर्चसा २६.
तदा शिवं पुरस्कृत्याभ्यव जह्रुः सुरेश्वराः २६.