विलोकयंती शंभुं तं यदर्थे परमं तपः २५.
तपसा तेन संप्राप्तो जगज्जीवनजीवनः २५.
तथा गंगादिभिश्चन्यैर्मुनिभिः सनकादिभिः तदा शिवेन सा तन्वी पूजितार्घ्याक्षतादिभिः॥ २५.
एवं परस्परं तौ च पार्वतीपरमेश्वरौ २५.
त्रैलोक्यलक्ष्म्या संवीतौ निरीक्षंतौ परस्परम् अरुंधत्या तदा तौ च दंपती परमेश्वरौ॥ २५.
अनसूया तथा शंभुं पार्वतीं च यशस्विनीम् २५.
तथैव सर्वा द्विजयोषितश्च नीराजयामासुरहो पुनः पुनः २५.
एतस्मिन्नंतरे तत्र गर्गाचार्यप्रणोदितः २५.
हैमं कलशमादाय मेना चार्द्धां गामाश्रिता २५.
तदा हिमाद्रिणा प्रोक्तो विश्वनाथो वरप्रदः २५.
सार्द्धं पुरोधसा चैव गर्गेण सुमहात्मना २५.
प्रयोगो भण्यतां ब्रह्मन्नस्मिन्समय आगते २५.
कथ्यतां तात गोत्रं स्वं कुलं चैव विशेषतः सुमुखेन विमुखः सद्यो ह्यशोच्यः शोच्यतां गतः॥ २५.
एवंविधः सुरवरैर्ऋषिभिस्तदानीं गंधर्वयक्षमुनिसिद्धगणैस्तथैव २५.
वीणां प्रकटयामास ब्रह्मपुत्रोऽथ नारदः २५.
इत्युक्तः पर्वतेनैव नारदो वाक्यमब्रवीत् २५.
अस्य गोत्रं कुलं चैव नाद एव परं गिरे २५.
तस्मान्नादमयः शंभुर्नादाच्च प्रतिलभ्यते २५.
अस्य गोत्रं कुलं नाम न जानंति हि पर्वत २५.
त्वं हि मूढत्वमापन्नो न जानासि हि किंचन २५.
येये आगमिकाश्चाद्रे नष्टास्ते नात्र संशयः २५.
अगोत्रोऽयं गिरिश्रेष्ठ जामाता ते न संशयः २५.
न जानंति हरं सर्वे किं बहूक्त्या मम प्रभो २५.
ब्रह्मापि तं न जानाति मस्तकं परमेष्ठिनः २५.
तेन लिंगेन महता ह्यगाधेन जगत्त्रयम् २५.
अनयाराधितं नूनं तव पुत्र्या हिमालय २५.
आभ्यामुत्पाद्यते विश्वमाभ्यां चैव प्रतिष्ठितम् २५.
हिमाद्रिप्रमुखाः सर्वे तथा चेंद्रपुरोगमाः २५.
ईश्वरस्य तु गांभीर्यं ज्ञात्वा सर्वे विचक्षणाः २५.
यस्याज्ञया जगदिदं च विशालमेव जातं परात्परमिदं निजबोधरूपम् २५.