विष्णुं प्रति तदा शीघ्रं दृष्ट्वा यामि वसात्र भोः २४.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा देवदेवो जनार्द्दनः २४.
निवातकवचैः पूर्वं मोहितोऽसि शचीपते २४.
महाविद्याबलेनैव प्रविश्य मण्डपेऽधुना २४.
विपक्षा हि कृताः सर्वे मम वाक्याच्च वासव २४.
जयमिच्छंति वै मूढा न च भेतव्यमण्वपि॥ २४.
एवं विवदमानांस्तान्देवाञ्छक्रपुरोगमान् २४.
ददाति वा न ददाति कन्यां गिरीन्द्रः स्वां वै कथ्यतां शीघ्रमेव २४.
तच्छ्रुत्वा प्रहसञ्छंभुरुवाच वचनं तदा मायया मम किं कार्यं वद विष्णो यथातथम्॥ २४.
केनाप्वुपायेन फलं हि साध्यमित्युच्यते पंडितैर्न्यायविद्भिः २४.
तदा शिवोऽपि विश्वात्मा पंचबाणेन मोहितः २४.
एवं च विद्यमानेऽसौ शंभुः परमशोभनः २४.
मदनो हि बली लोके येन सर्वमिदं जगत् २४.
सर्वेषामेव भूतानां देवानां च विशेषतः २४.
पार्वतीस्त्रीस्वरूपेण अजेयो भुवनत्रये २४.
देवा मनुष्या गन्धर्वाः पिशाचोरगराक्षसाः २४.
तपोबलेन महता तथा दानबलेन च २४.
तस्मादनंगस्य महान्क्रोधो हि बलवत्तरः २४.
उवाच वाक्यं वाक्यज्ञो मा चिंतां कुरु वै प्रभो २४.
त्वष्ट्रा कृतं विचित्रं च तत्सर्वं मदनात्प्रभोः २४.
अविद्यया वृतं तेन कृतं त्वष्ट्रा हि मण्डपम् २४.
विवाहो हि महाभाग अविद्यामूल एव च २४.
नारदं च पुरस्कृत्य सर्वे देवाः सवासवाः अनेकाश्चर्यसंयुक्तं विचित्रं विश्वकर्मणा॥ २४.
कृतं च तेनाद्य पवित्रमुत्तमं तं यज्ञवाटं बहुभिः पुरस्कृतम् २४.
प्रवेक्ष्यमाणास्ते सर्वे सुरेन्द्रा ऋषिभिः सह २४.
तथैव तेषां च मनोहराणि हर्म्याणि तेन प्रतिकल्पितानि वसंति यत्रैव सुखेन तेभ्यः स तत्रतत्रोपवनं चकार॥ २४.
तेषामर्थे महार्हाणि धाराजिरगृहाणि च २४.
निवासार्थे कल्पितानि सावकाशानि तत्र वै २४.
एवं विस्तारयामास विश्वकर्मा बहून्यपि २४.
भैरवाः क्षेत्रपालाश्च येऽन्ये च क्षेत्रवासिनः २४.