कार्यं त्वदाज्ञया भद्रे तत्सर्वं वक्तुमर्हसि २२.
त्वमात्मा प्रकृतिश्चाहं नात्र कार्या विचारणा २२.
देहो ह्यविद्ययाक्षिप्तो विदेहो हि भवान्परः २२.
प्रपंचरचनां शंभो कुरु वाक्यान्मम प्रभो २२.
इत्येवमुक्तः स तया महात्मा महेश्वरो लोकविडंबनाय २२.
एतस्मिन्नंतरे तत्र हिमवान्गिरिभिः सह २२.
पार्वतीदर्शनार्थं च सुतैश्च परिवारितः २२.
पार्वत्या च तदा दृष्टो हिमवान्गिरिभिः सह पितरौ च तदा भ्रातॄन्बंधूंश्चैव च सर्वशः॥ २२.
स्वमंकमारोप्य महायशास्तदा सुतां परिष्वज्य च बाष्पपूरितः २२.
तत्कथ्यतां महाभागे सर्वं शुश्रूषतां हि नः २२.
तपसा परमेणैव प्रार्थितो मदनांतकः २२.
तत्र तुष्टो महादेवो वरणार्थं समागतः २२.
क्रियते च तदा शंभो मम पित्रा विनाधुना २२.
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा अवाप परमां मुदम् २२.
स्वगृहं चाद्य गच्छामो वयं सर्वे च भूधराः २२.
इत्यूचुस्ते सुराः सर्वे हिमालयपुरोगमाः २२.
तां स्तूयमानां च तदा हिमालयो ह्यारोप्य चांसं वरवर्णिनीं च २२.
देवदुंदुभयो नेदुः शंखतूर्याण्यनेकशः २२.
पुष्पवर्षेण महता तेनानीता गृहं प्रति॥ २२.
सा पूज्यमाना बहुभिस्तदानीं महाविभूत्युल्लसिता तपस्विनी २२.
पूज्यमाना तदा देवी उवाच कमलासनम् २२.
गच्छध्वं सर्व एवैते येन्ये ह्यत्र समागताः २२.
एवं तदानीं स्वपितुर्गृहं गता संशोभमाना परमेण वर्चसा २२.
एतस्मिन्नंतरे तत्र महेशेन प्रणोदिताः २३.
तान्दृष्ट्वा सहसोत्थाय हिमाद्रिः प्रतिमानसः २३.
किमर्थमागता यूयं ब्रूतागमनकारणम् २३.
समागतास्त्वत्सकाशं कन्यायाश्च विलोकने २३.
तथेत्युक्त्वा ऋषिगणानानीता तत्र पार्वती हिमवान्गिरिराजोऽथ उवाच प्रहसन्निव॥ २३.
इयं सुता मदीया हि वाक्यं श्रुणुत मे पुनः २३.
कथमुद्वहनार्थी च येनानंगः कृत स्मरः वृत्तिहीने च मूर्खे च कन्यादानं न शस्यते॥ २३.