तदानीमेव भो देवाः पार्वती मदनं च सा २२.
एवं विमृश्य भो देवाः कार्या कार्यविचारणा २२.
यूयं सर्वे च निष्कामा मया नास्त्यत्र संशयः २२.
तपः परमसंयुक्ताः पारयामः सुदुष्करम् २२.
यूयं समाधिना तेन मदनेन च विस्मृतम् २२.
क्रोधाद्भवति संमोहः संमोहाद्भ्रमते मनः सर्वैरेव च मंतव्यं मद्वाक्यं नान्यथा क्वचित्॥ २२.
एवं विश्राव्य भगवान्स हि देवो वृषध्वजः २२.
तूष्णींभूतोऽभवच्छंभुर्ध्यानमाश्रित्य वै पुनः २२.
ध्यानास्थितं च तं दृष्ट्वा नन्दौ सर्वान्विसृज्य तान् २२.
यतागतेन मार्गेण गच्छध्वं मा विलंबितम् २२.
गतेषु तेषु सर्वेषु समाधिस्थोऽभवद्भवः २२.
परात्परतरं स्वच्छं निर्मलं निरवग्रहम् २२.
भानुर्नभात्यग्निरथो शशी वा न ज्योतिरेवं न च मारुतो न हि २२.
अनिर्द्देश्य मचिन्त्यं च निर्विकारं निरामयम् २२.
शब्दातीनं निर्गुणं निर्विकारं सत्तामात्रं ज्ञानगम्यं त्वगम्यम् २२.
तद्वस्तुभूतो भगवान्स ईश्वरः पिनाकपाणिर्भगवान्वृध्वजः २२.
गिरिजा हि तदा देवी तताप परमं तपः २२.
विजित्य तपसा देवी पार्वती परमेण हि २२.
यदा जितस्तया देव्या तपसा वृषभध्वजः २२.
जगाम त्वरितेनैव देवदेवः पिनाकधृक् २२.
वेदिकोपरि विन्यस्तां यथैव शशिनः कलाम् २२.
ब्रह्मचारिस्वरूपेण महेशो भगवान्भवः किमर्थमालिमध्यस्था तन्वी सर्वांगसुन्दरी॥ २२.
केयं कस्य कुतो याता किमर्थं तप्यते तपः २२.
तदोवाच जया रुद्रं तपसः कारणं परम्॥ २२.
हिमाद्रेर्दुहितेयं वै तपसा रुद्रमीश्वरम् २२.
तपस्तताप सुमहत्सर्वेषां दुरतिक्रमम् २२.
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्याः प्रहस्येदमुवाच ह २२.
मूढेयं पार्वती सख्यो न जानाति हिताहितम् २२.
सोऽमंगलः कपाली च श्मशानालय एव च २२.
अनया हि वृतो रुद्रो यदा सख्यः समेष्यति २२.