एवं विमृश्य सुचिरं गिरिजा तदानीं संमोहमाप च सती हि तथा बभाषे २१.
मा विषादं कुरु सखि मदनं जीवयाम्यहम् २१.
हरं रुद्रं विरुपाक्षं देवदेवं जगद्गुरुम् २१.
एवम श्वास्य तां साध्वी गिरिजां रतिरंजसा २१.
मदनो यत्र दग्धश्च रुद्रेण परमात्मना २१.
उवाच गत्वा सहसा भामिनीं रतिमंतिके २१.
तरुणी रूपसंपन्ना सौभाग्येन परेण हि उवाच वाक्यं मधुरं किंचिन्निष्ठुरमेव च॥ २१.
नारदोऽसि मया ज्ञातः कुमारस्त्वं न संशयः २१.
यथागतेन मार्गेण गच्छ त्वं मा विलंबितम् २१.
परस्त्रीकामुकाः क्षुद्रा विटा व्यसनिनश्च ये २१.
एवं निर्भर्त्सितो रत्या नारदो मुनिसत्तमः २१.
शशंस दैत्यराजाय दग्धं मदनमेव च २१.
तामानय महाभाग भार्यां कुरु महाबल तासां मध्ये रूपवती रतिः सा मदनप्रिया॥ २१.
एवमाकर्ण्य वचनं देवर्षेर्भावितात्मनः २१.
तां दृष्ट्वा सु विशालाक्षीं रतिं मदनमोहिनीम् २१.
एहि तन्वि मया सार्द्धं राज्यं भोगान्यथेष्टतः २१.
एवमुक्ता तदा तेन शंबरेण महात्मना २१.
विधवाहं महाबाहो नैवं भाषितुमर्हसि २१.
एतत्तद्वचनं श्रुत्वा शंबरः काममोहितः २१.
विमृश्य मनसा सर्वमजेयत्वं च तस्य वै २१.
संपर्केण च दग्धोऽसि नान्यथा मम भाषितम् २१.
विभीषिकाभिर्बह्वीभिर्मां भीषयसि मानिनि २१.
इत्युच्यमानेन तदा नीता सा प्रसभं तथा २१.
कृता महानसेऽध्यक्षा नाम्ना मायावतीति च॥ २१.
पार्वत्याधिकृतं सर्वं मदनानयनं प्रति अत ऊर्ध्वं तदा सूत किं जातं तत्र वर्ण्यताम्॥ २१.
गतं तदा शिवं दृष्ट्वा दग्ध्वा मदनमोजसा २१.
पित्रा तेन तदा तन्वी मात्रा चैव विचारिता २१.
उक्ता ताभ्यां तदा साध्वी गिरिजा वाक्यमब्रवीत्॥ २१.
नागच्छामि गृहं मातस्तात मे श्रृणु तत्त्वतः २१.
शंभुः परेषां परमो दग्धो येन महाबलः २१.