तदोवाच रुषाविष्टो देवान्प्रति महेश्वरः २१.
यदाःकामं पुरस्कृत्य सर्वे देवाः सवासवाः २१.
कामो हि नरकायैव सर्वेषां प्राणिनां ध्रुवम् २१.
तारकोऽपि दुराचारो निष्कामोऽद्य भविष्यति २१.
तस्मात्कामो मया दग्धः सर्वेषां शांतिहेतवे २१.
अन्यैः प्राणिभिरेवात्र तपसे धीयतां मनः २१.
तस्मादेनं पापिनं दुःखमूलं न जीवयिष्यामि सुराः प्रतीक्ष्यताम् २१.
एवमुक्तास्तदा तेन शंभुना परमेष्ठिना २१.
यदुक्तं भवता शंभो परं श्रेयस्करं हि नः २१.
यथा सृष्टमिदं विश्वं कामक्रोधसमन्वितम् २१.
धर्मार्थकामामोक्षाश्च चत्वारो ह्येकरूपताम् २१.
कथं त्वया हि संदग्धः कामो हि दुरतिक्रमः २१.
कामेन हीयते विश्वं कामेन पाल्यते २१.
यस्मात्क्रोधो भवत्युग्रो येन त्वं च वशीकृतः २१.
त्वया संपादितो देव मदनो हि महाबलः २१.
ऋषिभिश्चैवमुक्तोऽपि द्विगुणं रूपमास्थितः २१.
मुनिभिश्चारणैः सिद्धैर्गणैश्चापि सदाशिवः २१.
मदनं च तथा दग्ध्वा त्यक्त्वा तं पर्वतं रुषा २१.
तिरोधानगतं देवी वीक्ष्य दग्धं च मन्मथम् २१.
तथैव दग्धं मदनं विलोक्य रत्या विलापं च तदा मनस्विनी २१.
एवं विमृश्य सुचिरं गिरिजा तदानीं संमोहमाप च सती हि तथा बभाषे २१.
मा विषादं कुरु सखि मदनं जीवयाम्यहम् २१.
हरं रुद्रं विरुपाक्षं देवदेवं जगद्गुरुम् २१.
एवम श्वास्य तां साध्वी गिरिजां रतिरंजसा २१.
मदनो यत्र दग्धश्च रुद्रेण परमात्मना २१.
उवाच गत्वा सहसा भामिनीं रतिमंतिके २१.
तरुणी रूपसंपन्ना सौभाग्येन परेण हि उवाच वाक्यं मधुरं किंचिन्निष्ठुरमेव च॥ २१.
नारदोऽसि मया ज्ञातः कुमारस्त्वं न संशयः २१.
यथागतेन मार्गेण गच्छ त्वं मा विलंबितम् २१.
परस्त्रीकामुकाः क्षुद्रा विटा व्यसनिनश्च ये २१.